http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=14016946

Βία και εξευτελισμός

Συγκλονιστικές είναι οι αφηγήσεις των ακτιβιστών που επέστρεψαν σήμερα στην πατρίδα. Καταγγέλουν σωματική και ψυχολογική βία, χρήση ηλεκτροσόκ, εξ επαφής πυροβολισμούς με πλαστικές σφαίρες.

«Ηλεκτροσόκ και πλαστικές σφαίρες στα πόδια»

Σοκάρουν οι αφηγήσεις των Ελλήνων ακτιβιστών που επέστρεψαν σήμερα το πρωί από το Ισραήλ.

Περιγράφουν μια πραγματική κόλαση που ξεκίνησε από την ώρα που οι ισραηλινοί κομάντο έκαναν ρεσάλτο στα πλοία της αποστολής και συνεχίστηκε στους χώρους κράτησής τους.

Οι μαρτυρίες των τεσσάρων από τους έξι απελαθέντες, Μιχάλη Γρηγορόπουλου, Αριστείδη Παπαδοκωστόπουλου, Δημήτρη Γελαλή και Θανάση Πετρογιάννη είναι ενδεικτικές των όσων έζησαν στα χέρια των ισραηλιτικού στρατού. Σωματική και ψυχολογική βία, χρήση ηλεκτροσόκ, εξ επαφής πυροβολισμοί με πλαστικές σφαίρες…

Μιχάλης Γρηγορόπουλος: «Ηλεκτροσόκ και πλαστικές σφαίρες στα πόδια»

«Πολλά μέλη της αποστολής κακοποιήθηκαν. Οι περισσότεροι είναι καλά τώρα, πρέπει να είναι όλοι καλά.

Στον δικό μας Γ.Κ. τον χτυπήσανε με ηλεκτροσόκ και του έριξαν εξ επαφής πλαστικές σφαίρες στα πόδια.

Προσπάθησαν να μας απομονώσουν ώστε να μην έχουνε επαφή μεταξύ μας για να πετύχουν καλύτερα τον ψυχολογικό πόλεμο με αποτέλεσμα να μην έχουμε σαφή εικόνα για το τι έχει συμβεί στον καθένα.

Ο Βαγγέλης Πισσίας και ο Γιάννης Καρυπίδης έχουν χτυπηθεί, δεν ξέρω πως είναι η κατάστασή τους. Πιστεύω ότι πρέπει να είναι καλά. Η τύχη των υπόλοιπων εξαρτάται από τους σιωνιστές.

Μας έλεγαν ότι αν δεν υπογράψουμε αυτές τις δηλώσεις για απέλαση ή δηλώσεις μετανοίας, θα περνούσαμε από δικαστήριο εντός το πολύ 10 ημερών. Εμείς είμαστε οι νόμιμοι και αυτοί οι παράνομοι.

Στην ανάκριση δεν υπήρχε κλίμα συνεργασίας από εμάς, ούτε τους απαντούσαμε τίποτα. Μας ρωτούσαν επίμονα γιατί επιβαίναμε στο πλοίο. Μας κατηγορούσαν για τρομοκράτες. Εγω τους έλεγα ότι δεν θα πω τίποτα χωρίς παρουσία δικηγόρου.

Στα κελιά ήμασταν άυπνοι και αυτοί μας έριχναν προβολείς. Εμείς οι έξι απελαθήκαμε παρά τη θέλησή μας χωρίς να υπογράψουμε τίποτα, εγώ υπέγραψα απλά μια ιατρική βεβαίωση ότι είμαι καλά. Όταν κατεβήκαμε από το αεροπλάνο, μιλήσαμε με το υπουργείο εξωτερικών οι οποίοι ήθελαν εμείς να πούμε ότι όλα είναι καλά. Δυστυχώς δεν είναι όλα καλά. Ζητούμε την άμεση απελευθέρωση, των παράνομα αιχμαλώτων».

Δημήτρης Γελαλής: «τα όπλα στραμμένα διαρκώς επάνω μας»

«Από τις 4:30 όπου έγινε η επίθεση, φτάσαμε στο λιμάνι έντεκα ώρες μετά. Σε όλη τη πορεία δεν μας επιτρεπόταν τίποτα. Για να πάμε τουαλέτα έπρεπε να σηκώνουμε το χέρι σαν τα παιδιά του δημοτικού. Τα όπλα τους ανά πάσα στιγμή ήταν πάνω μας. Ενας απίστευτος εκφοβισμός και μια ψυχολογική βία πρωτόγνωρη. Μας πήγαιναν από παράγκα σε παράγκα χωρίς να μας λένε τίποτα, χωρίς να απαντούν στις ερωτήσεις μας. Το βράδυ μας βάλανε σε κελιά τέσσερα άτομα σε κάθε ένα. Δεν είχαμε καμία βοήθεια, παρόλο που είχαμε κάποιες υποσχέσεις θα είχαμε επαφές με την ελληνική πρεσβεία και με δικηγόρους. Μέχρι που κατεβήκαμε από το αεροπλάνο, δεν είχαμε καμία επαφή με κανέναν. Η έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει καταπατηθεί στο λαό της Παλαιστίνης και σε εμάς. Δεν θα ήθελα να ξαναβρεθώ σε τέτοιες καταστάσεις. Το υπουργείο εξωτερικών δεν παρενέβη πουθενά. Μας άφησαν ακάλυπτους μπροστά στους τρομοκράτες».

Πετρόγιαννης θανάσης: «Ζήτησα νερό και μου είπαν πως δεν είμαι τουρίστας»

«Ως πολιτικός μηχανικός μέλος της ΜΚΟ ‘Μηχανικοί της Γης’, σκοπός μας ήταν να πάμε στη Γάζα και να παρουσιάσουμε μια μίτρα κατασκευής πλίνθων. Μας συνέλαβαν κομάντος με μάσκες, ανάμεσα στους οποίους ήταν και γιατροί και νοσοκόμες επίσης με μάσκες, φαίνονταν μόνο τα μάτια τους-φυσικά αρνηθήκαμε κάθε βοήθειά τους. Αυτό το έκαναν για προπαγάνδα. Μας αντιμετώπισαν σαν απλούς εγκληματίες. Ο αστυνομικός όταν του είπαμε ότι μας συνέλαβαν παράνομα μας είπε το εξής συγκλονιστικό: «Αυτά είναι διεθνή ισραηλινά ύδατα!». Ζήτησα νερό γιατί ήθελα να πάρω χάπια και μου είπαν «κύριοι δεν είστε εδώ ως τουρίστες». Είναι αστείος ο ισχυρισμός ότι τους επιτεθήκαμε εμείς με μαχαίρια! Φυσικά και θα ξαναπήγαινα στη Γάζα με σκοπό να φτάσουμε εκεί. Και θα φτάσουμε!»

Αριστείδης Παπαδοκωστόπουλος

«Κατά την επιστροφή μας, μέσα στο αεροπλάνο ήμασταν εμείς οι έξι, καθισμένοι σε ξεχωριστές θέσεις και γύρω μας «ασφαλίτες». Ήταν οι ίδιοι που μας χτυπάγανε την προηγούμενοι ημέρα. Μας συνόδεψαν μέχρι την Αθήνα»

Ρεπορτάζ Ειρήνη Μιχαλούδη