Πω πω φέσι…

Τυπικό δείγμα του κινηματογράφου που οδήγησε μια ολόκληρη γενιά στα πιο βαθιά χασμουρητά!

(το ξαναείδα μετά από πολλά χρόνια, το είχε μια εφημερίδα σήμερα)

Όλα χάρτινα, όλα δήθεν, όλα εντελώς άψυχα! Ακόμα και την ηλικία των βασικών πρωταγωνιστών, που στα 1981 ήταν στη χειρότερη περίπτωση κάτω από εξήντα, παραποίησε βάναυσα ο μέγας σκηνοθέτης…

Κρίμα για τους μεγάλους παλαιούς ηθοποιούς (Κατράκης, Παπαγιανόπουλος, Νέζερ κ.α.) που ταλαιπωρήθηκαν άδικα!

Ό,τι αξίξει από την ταινία είναι αυτή η σκηνή με τον Κατράκη στο κοιμητήρι – και έτερον ουδέν!