Του Μιχάλη Μιχελή

Αν ζούσε ο Καζαντζάκης θα γέλαγε.

«Μωρέ τούτοι ζουρλάθηκαν. Μα τι καμώματα είναι τούτα εδώ, που γίνονται από τους σύντεκνους στη Γαύδο; Τα ίδια θα ‘καναν και σε μένα, που η «Ασκητική» είναι στο νου και στην ψυχή μου».

Ξαφνικά το ακριτικό νησί έγινε φίρμα. Θες αυτοί οι παράξενοι Ρώσοι με τις ιδέες που καρφώθηκαν στο μυαλό τους. Θες από την άλλη οι κοντόφθαλμοι Γαυδιώτες, μαζί με τη συγχορδία των παπάδων, η υπόθεση του «ναού του Απόλλωνα», έκανε ντόρο στην Κρήτη και πέρασε τα μαντάτα μέχρι το εξωτερικό. «Στην Γαύδο, ξύπνησε ο Μεσαίωνας»!

Άνοιξα το mail του φίλου μου από την Ολλανδία και διάβασα:

«Στην Ελλάδα, που τιμάτε τον αρχαίο πολιτισμό σας, που περηφανεύεστε για όλα τούτα που σας αναγνωρίζουν διεθνώς (ως δάσκαλοι στις τέχνες και τα γράμματα), μερικοί συντηρητικοί συμπατριώτες σου, φοβούνται  στη Γαύδο, ένα πολιτιστικό σύλλογο, μια «παρέα κουζουλών», που έχει σκοπό να δημιουργήσει ένα κέντρο έρευνας και διαλογισμού για τον Πυθαγόρα».

http://www.goldenchain.gr/goldenchain1/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=22&Itemid=34

Ο συντάχτης του μηνύματος, χρόνια τώρα θαμώνας του νησιού (για τουλάχιστον 5 μήνες το χρόνο), έχει κάνει το εν λόγω τόπο, μόνιμη κατοικία, Έμαθε λίγο τα κρητικά, κουβαλάει ένα σωρό ντόπια καλούδια στην Ολλανδία κι η Ελλάδα είναι η δεύτερη πατρίδα του. Με δυό λόγια, μακάρι να είχαμε πολλούς τέτοιους φίλους στην Ευρώπη, που τελευταία μας λοξοκοιτάνε περίεργα.

Εκεί λοιπόν στη νοτιότερη περιοχή της Ελλάδας, στη Γαύδο, στο νοτιότερο μέρος του νησιού, πιο πέρα από τα Βατσιανά (στην τοποθεσία Καραβέ),  μια παρέα ξένων κι Ελλήνων, ένοιωσε την ανάγκη της ψυχικής  εκτόνωσης, χωρίς ουσιαστικά να ενοχλεί κανένα. Σ’ ένα ερημικό μέρος, μακριά από την παραλία, πάνω στο βουνό, σε σημείο απόμακρο να μην προκαλείται η τοπική κοινωνία, έστησαν μια πέργκολα κι έφτιαξαν τρόπο τινά ένα οικοδόμημα, που αισθητικά, έχει την όψη ενός αρχαίου ναού. Το σχέδιό τους το είπαν «Μνημείο Σκέψης και Διαλογισμού», αφιερωμένο στον αρχαίο θεό Απόλλωνα, για να ταιριάζει με το «απολλώνιο πνεύμα», που φιλοσοφικά, τους έχει συνεπάρει.

Η αμαρτία τους ήταν, ότι δεν είχαν άδεια, από την πολεοδομία. Αφού λοιπόν είδαν κι απόειδαν, ότι πρέπει να έχουν και τούτο το ρημάδι το χαρτί (γιατί θέλησαν να τους το γκρεμίσουν), έστειλαν αίτηση και ζήτησαν έγκριση. Κάποιοι Γαυδιώτες όμως το είδαν αλλιώς. Διαμαρτυρήθηκαν στο δήμαρχο για τους αλλόκοτους ξένους, που με το έτσι θέλω, επιδιώκουν να δημιουργήσουν τετελεσμένη κατάσταση στο νησί, επιβάλλοντας την ανομία και την αθεΐα! Έστειλαν μεταξύ άλλων και γράμμα στην Μητρόπολη, να την πληροφορήσουν για τα καθ’ έκαστα.

Μα ας ξεμπλέξουμε την ιστορία από την αρχή.

Πριν από μια περίπου δεκαετία, μέσα στους πολλούς ξένους που αποφασίζουν να ζήσουν για κάποιο διάστημα στη Γαύδο, ήταν μια συντροφιά επτά Ρώσων. Αφού εγκλιματίστηκαν με τις συνθήκες, αφού νόμισαν ότι βρήκαν εκεί τον παράδεισό τους. Αφού τακίμιασαν εν ολίγοις με τους ντόπιους, το σκέφτηκαν τελικά να μείνουν μόνιμα. Πιάσανε δουλειές στις οικοδομές και στα χωράφια. Μάλιστα βοήθησαν στην αποκατάσταση των αγιογραφιών της εκκλησίας, γιατί είχαν υποχρέωση στον παπά, που τους φίλεψε τον πρώτο καιρό κι ήταν πολύ ενθουσιασμένος μαζί τους, γιατί ήταν και τούτοι ορθόδοξοι χριστιανοί.

Με την πάροδο του χρόνου, οι ιδιόρρυθμοι Ρώσοι, κάνανε παρέες και με άλλους ξένους, που περνάνε και μένουν στο νησί για μήνες. Έτσι σιγά σιγά τους ήρθαν ιδέες, που λίγο πολύ περιστρέφονται γύρω από τον αρχαίο πολιτισμό μας, τη φυσιολατρία, την οικολογία, το διαλογισμό, με δυό λόγια, μπήκαν στα «μονοπάτια» μιας υπερβατικής αντίληψης, μακριά από τον ματεριαλιστικό κόσμο μας.

Τι το πιο φυσικό, όταν βρίσκεσαι σε τέτοια παρθένα μέρη και ξυπνάει μέσα σου, ο Ροβισώνας Κρούσος, ο Γκάντι, ο Εμπεδοκλής και ο Διογένης. Μάλιστα, για να βάλουν σ’ εφαρμογή τα σχέδιά τους, κατόρθωσαν κι έφτιαξαν ένα σπίτι, βυθισμένο στη γη, για να έχει λιγότερη επαφή με τον ήλιο και για να μπορέσουν μελλοντικά, να το καλύψουν με βλάστηση, που θα δουλεύει σαν μόνωση. Τότε λοιπόν άρχισαν τα μουρμουριτά…

«Το ‘φτιαξαν έτσι, για να μην τους βλέπουν. Για ν’ αποφύγουν την πολεοδομία. Γιατί δεν είναι αθώοι τουρίστες, αλλά πράκτορες. Για άλλα έρχονται στον τόπο μας κι όχι δήθεν όπως λένε, για τον ήλιο και την ηρεμία».

Όταν μάλιστα, έβαλαν σ’ εφαρμογή και τις περίεργες ιδέες τους, το πράγμα ξέφυγε από το κουτσομπολιό κι έφτασε μέχρι την αστυνομία στα Χανιά. Μερικοί τρομοκρατήθηκαν, μήπως έχουν καμιά φασαρία, με τους «κρυμμένους» Ρώσους. Δηλαδή ξαναήρθαν οι θύμισες, με τις παλιές ιστορίες του Κουφοντίνα και της Σωτηροπούλου, που έμεναν πριν από χρόνια στο νησί.

Η παρέα αυτή των ξένων πήγε να «τρελάνει» τους Γαυδιώτες. Εξόπλισαν το σπίτι τους πρωτοποριακά. Άρχισαν να μιλάνε, το πώς θα κάνουν το νησί αυτόνομο ενεργειακά. Το πώς μπορεί να γίνει πολιτιστικό σταυροδρόμι της εναλλακτικής σκέψης.

Κι αυτό ήταν το «φιτίλι» που έδωσε φωτιά στις φασαρίες. «Τούτοι είναι σαν τους παλιούς χίπηδες στα Μάταλα. Εμείς θέλουμε να δώσουμε καλή φήμη για τη Γαύδο. Να φτιαχτούν ξενοδοχεία για οικογενειάρχες κι όχι ναούς για φρικιά»!

Βλέπουν λοιπόν οι δύσπιστοι Γαυδιώτες τα «κόλπα των Ρώσων» και τρελαίνονται…

Έφτιαξαν τούτοι οι περίεργοι στο σπίτι τους, ένα θερμοσίφωνα, από άδεια μπουκάλια σε σχήμα πυραμίδας, που ζεσταίνει το νερό της ντουζιέρας. Κατασκεύασαν ανεμόμυλο, για να έχουν ενέργεια, στον αφυγραντήρα τους, που τους δίνει νερό αφαλατωμένο και το χρησιμοποιούν για πόσιμο. Μόνωσαν το σπίτι με φύκια, στάχια και λάσπη. Βάλανε καθρέφτες στους τοίχους και με μια λάμπα το βράδυ, πολλαπλασίασαν τον φωτισμό. Εν ολίγοις τη βρήκαν για τα καλά, στο πρωτόγονο περιβάλλον που δημιούργησαν.

Το σπίτι όπως ήταν επόμενο, έγινε στέκι, για όλους εκείνους, που πάνε να ζήσουν στη Γαύδο εναλλακτικά. Οι μόνιμοι αυτοί ξένοι, καλλιεργούν τη γη, έχουν μερικά κουνελάκια, τραβούν τις τσικουδιές τους, τραγούδι και συζήτηση. Το όνειρο κάθε φευγάτου…

Όπως διαβάζω σ’ ένα άρθρο στο περιοδικό Υποβρύχιο που ‘χουν συντάξει ο Κώστας Αλεξανδρόπουλος και ο Βαγγέλης Δαβιτίδης (που βρέθηκαν εκεί μαζί με τους Ρώσους), καθ’ ένας επισκέπτης που τους συναντά, εντυπωσιάζεται κι αναγνωρίζει, ότι το παράδειγμά τους είναι ομολογουμένως  πρότυπο προς μίμηση (τουλάχιστον σε όσους επιζητούν να ζήσουν με διαφορετικούς ρυθμούς, απ’ εκείνους του καταναλωτικού πολιτισμού μας).

Τις πιότερες ιδέες τις έχει ένας ασπρομάλλης πυρηνικός επιστήμονας ο Αντρέι Ντροζντόφ (δεξιά στη φωτογραφία), που επέζησε από την φρίκη του Τσερνομπίλ. Αυτός λοιπόν, που ούτε θέλει να σκέφτεται για το τι πέρασε τις μέρες εκείνης της φρίκης. Συνεπαρμένος από τα μαθηματικά και την φιλοσοφία, προσπαθεί να εφαρμόσει μαζί με άλλους φίλους του συν-ιδεολόγους, τις πρωτοποριακές ιδέες του Πυθαγόρα, στο ξωτικό αυτό μέρος.

http://gavdosinstitute.org/

Αυτό το δημοσίευμα. σοκάρισε ακόμη περισσότερο. Ο δήμαρχος Γαύδου, Στρατής Λαμπάκης, δήλωσε ότι καταπάτησαν χώρο (στην τοποθεσία Λαγκούδι), χωρίς να ρωτήσουν κανέναν. Πήρε λοιπόν την απόφαση, να κινητοποιήσει τις αρχές.

Συγκεκριμένα, στην ανακοίνωση του Δήμου Γαύδου αναφέρεται:
«’Ομάδα ατόμων, που δηλώνουν επιστήμονες και κατοικούν στη Γαύδο, πρότειναν στον Δήμο Γαύδου την ίδρυση Πυθαγόρειου Ινστιτούτου Φιλοσοφικών Ερευνών για την Αθανασία του Ανθρώπου (Π.Ι.Φ.Ε.Α.Α.) και ζήτησαν την άδεια για την ανέγερση ενός κτηρίου που θα λειτουργεί ως συνεδριακό κέντρο και έναν νέο αρχαιοελληνικό Ναό του Απόλλωνα, όπου θα γίνονται τελετές και θεατρικές παραστάσεις. Η ομάδα αυτή στις 20/1/2011 καταπατώντας ξένη ιδιοκτησία και χωρίς άδεια από τις αρμόδιες Υπηρεσίες, Δασαρχείο – Πολεοδομία – Αρχαιολογία, όπως επιβάλλει ο νόμος, και κρυφά από όλο το νησί, ξεκίνησαν την ανέγερση του νέου αρχαίου Ναού του Απόλλωνα, όπως το ονόμασαν. Σε δημοσίευμα αναρτημένο σε ιστοσελίδα, ζητούν την οικονομική ενίσχυση για την αποπεράτωση του Ναού».

Η συνεδρίαση του δημοτικού Συμβουλίου για το θέμα που προέκυψε.

Μετά απ’ όλο αυτό το ντόρο, ήρθε εντολή από τα Χανιά, να επέμβει η αστυνομία, ν’ απαιτήσει τη διακοπή των εργασιών, ενώ έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες και μηνύσεις από την πολεοδομία. Μάλιστα ο φάκελος έφτασε μέχρι την αντιτρομοκρατική υπηρεσία, όπως σημειώνουν οι πληροφορίες που έρχονται.

Αμέσως μετά ήρθε καπάκι και η ανακοίνωση της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου:

«Σε μια εποχή βαθιάς ηθικής και πνευματικής ύφεσης και παρακμής, απόρροια της οποίας είναι η οικονομική κρίση ως και ό,τι άλλο βιώνουμε στη ζοφερή πραγματικότητα του σήμερα έχοντας ως αποτέλεσμα να γίνεται ο βιο μας α-βίωτος, η Εκκλησία του Χριστού καλεί τα παιδιά Της και τον κόσμο όλο σε πνευματική αφύπνιση και εγρήγορση. Η προσπάθεια επιστροφής στην ειδωλολατρία, η αναβίωση του δωδεκάθεου και των διονυσιακών τελετών δεν δίδουν διέξοδο στα αλύτρωτα αδιέξοδα της καθημερινότητάς μας αλλά φανερώνουν και αποκαλύπτουν το βάθος και την ουσία του προβλήματος».

Στη συνέχεια όλων αυτών, ήταν η επιστολή που έστειλαν οι τρομοκρατημένοι πλέον «αρχαιοελληνιστές», στον περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναυτάκη.

«Είμαστε μία ομάδα επιστημόνων από διαφορετικές χώρες, τις ΗΠΑ, την Ελβετία, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Πολωνία και αλλού. Ζούμε στη Γαύδο για πάνω από 10 χρόνια και σταδιακά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου γίναμε Έλληνες. Έτσι τώρα ανησυχούμε προσωπικά για τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα, την Κρήτη και τη Γαύδο. Για τον λόγο αυτό, αποφασίσαμε να ιδρύσουμε στη Γαύδο το Πυθαγόρειο Ινστιτούτο Φιλοσοφικών Ερευνών για την Αθανασία του Ανθρώπου.
Σας ζητάμε να γίνετε ο προστάτης του εγχειρήματός μας και επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου των Ιδρυτών του Ινστιτούτου. Επίσης, σας ζητάμε να παρέχετε υλική και οργανωτική υποστήριξη σε αυτό το εγχείρημα.
Ελπίζουμε ότι το ΠΙΦΕΑΑ θα βοηθήσει τη Γαύδο να επιλύσει τα οικονομικά της προβλήματα και θα έλξει πολλές εξέχουσες προσωπικότητες του πολιτισμού και των επιστημών από την Ευρώπη.
Με τη βοήθειά σας, ελπίζουμε να οργανώσουμε, στην αρχή του καλοκαιριού, ένα συνέδριο με θέμα ‘Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός: Η πηγή του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού’. Οι διασυνδέσεις μας στον επιστημονικό και πολιτιστικό χώρο, δίνουν την ευκαιρία να καλέσουμε σε αυτές τις συναντήσεις τους καλύτερους ειδικούς στον κόσμο, ώστε να προσπαθήσουμε να συνδημιουργήσουμε μια σύγχρονη φιλοσοφία ζωής».

Την επιστολή υπογράφει η υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων του εν λόγω συλλόγου, Άννα Σαμόχινα.

Μετά απ’ όλα αυτά οι εξελίξεις αναμένονται με ενδιαφέρον, καθ’ ότι έχει δημιουργηθεί ένας κύκλος ανθρώπων, που προγραμματίζουν να πάνε το καλοκαίρι στη Γαύδο, για να ζήσουν με το δικό τους τρόπο, τις πνευματικές τους αναζητήσεις. Πάντως μερικοί ντόπιοι στη Γαύδο έχουν στυλώσει τα πόδια και λένε ότι αυτό δεν θα γίνει με τίποτε . Ζητάνε δε να πάρουν δρόμο οι ξένοι!

Σημειώνω, ότι παρόμοια κέντρα υπάρχουν διάσπαρτα στην Ευρώπη και σε άλλα μέρη του κόσμου, χωρίς να υπάρχει κανένα εμπόδιο από τις τοπικές αρχές. Μάλιστα στην Ιταλία, στην περιοχή των Άλπεων, έχω επισκεφτεί ένα παρόμοιο, το «Damanhur», και βρίσκω το εν λόγω κοινωνικό εναλλακτικό τόλμημα, πολύ ενδιαφέρον. http://www.damanhur.org/

 

«…Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο;

…Μέσα στον ιερό περίβολο των πέντε αιστήσεων, χρέος μα είναι, να γνωρίσουμε τα σύνορα του ανθρώπου.…Μα η καρδιά αντιστέκεται και φωνάζει. Όχι! όχι! Ποτέ να μην αναγνωρίζεις τα σύνορα του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Ν’ αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου…

…Καρδιά απλοϊκή γαλήνεψε υποτάξου.

…Μα η καρδιά φωνάζει: Δεν ζυγιάζω, δεν μετρώ, δεν βολεύουμαι.

…Ζητώ την ελευθερία…»

Από την «Ασκητική» του Καζαντζάκη. http://www.freehellenes.org/keimena/askhtikh/askhtikh.html

 

Μιχάλης Μιχελής

Advertisements