Μεμνήσθαι δε και του επιλανθομένου ήι η οδός άγει

Ηράκλειτος

 .

Για τους Δελφούς αν κίνησε ή την Ιθάκη

στα στήθια του έχει πόνο και σαράκι

είν’  αμαρτία η ματιά σου η θυμωμένη

γι αυτόν που ξέχασε η στράτα που πηγαίνει.

.

Ο γελασμένος μες το δρόμο που τραβά

να καταλάβει ποτέ δεν είν΄ αργά

εσύ που όλα τα θυμάσαι και γνωρίζεις

τον πονεμένο άνθρωπο μην απελπίζεις.

.

Και συ κι αυτός μια μέρα σαν τις άλλες

θα ανταμώσετε μες της βροχής τις στάλες

και θα γελάσετε με του Θεού το αστείο

–         όλες οι στράτες βγάζουνε στο ίδιο το σημείο.

.

Και συ κι αυτός μια μέρα σαν τις άλλες

θα ανταμώσετε μες τις βροχής τις στάλες

κι οι δυο θα δείτε την αλήθεια την απλή

–     όλες οι στράτες βγάζουνε στην ίδια την αυλή.

Advertisements