*

*

Είναι πολύ χαρακτηριστική η απόδοση των γυναικείων μορφών. Στην πρώτη, οι εξώλης και προώλης ελαφρές ταξιαρχίες του Μάρκο (ανοιχτά πόδια, τσιγάρο, πρόστυχο ύφος) αντικατοτρίζουν την ηθική κατάπτωση των κομμουνιστών και ταυτόχρονα ειρωνεύονται το ΔΣΕ. Η φαντασία του σκιτσογράφου (που δεν είναι άλλος από τον Μπόστ) οργιάζει: εμφανίζει τις αντάρτισσες με μπαλώματα, αλλά και άψογες …γόβες και προκλητικά στήθη!

Στη δεύτερη, η σεμνή ελληνίδα ντυμένη νυφούλα αποφασιστικά στο πλευρό του καλού της, του ηρωικού χωροφύλακα, ο οποίος την έσωσε από τον αιμοβόρο, ρακένδυτο αλλά πάνοπλο εαμοσλάβο – ο οποίος είχε υπόψη του (οπωσδήποτε) να τη βιάσει κιόλας. Η σύνθεση αποχτά δραματικό βάρος (λέμε τώρα…) από το χωριό που φλέγεται στο φόντο. Χαρακτηριστικό – και πάλι – το υπερήφανο στήθος της ελληνοπούλας.

*

Δείτε μερικά αντίστοιχα έργα της άλλης πλευράς, φτιαγμένα μετά την Κατοχή, σε προηγούμενη φάση του Εμφυλίου:

https://panosz.wordpress.com/2010/12/05/civil_war-95/