Απόσπασμα από εδώ: http://ermippos.blogspot.com/2012/02/blog-post.html

Την στιγμή αυτή συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας το μέχρι πρότινος και για πολλές δεκαετίες αδιανόητο. Ένα έγκλημα ιστορικών διαστάσεων. Η βίαιη και αυτόβουλη απομάκρυνση της Ελλάδας από την Ευρώπη. Το σκόπιμα επιδιωκόμενο γκρέμισμα, στην συνείδηση της κοινής γνώμης, της εδραιωμένης πεποίθησης για τον θεμελιώδη προσανατολισμό της χώρας. Και αυτό προς χάριν της επιβίωσης μερικών δεκάδων πολιτικών οικογενειών, μερικών εκατοντάδων παραγόντων δευτέρας διαλογής και μερικών χιλιάδων άεργων παρασίτων, που, όλοι μαζί, συγκροτούν τους κομματικούς στρατούς και ψωμίζονται πλουσιοπάροχα από τα λάφυρα της νομής της κρατικής εξουσίας.

Ο διαπλεκόμενος με την πολιτική εξουσία Τύπος συμμετέχει ενεργά στο έγκλημα. Οι μεγαλύτερες επενδύσεις των καναλαρχών, των εκδοτών και των μεγαλοδημοσιογράφων, που διαμορφώνουν την εύπλαστη συνείδηση της κοινής γνώμης, είναι τα καρνέ με τα απόρρητα τηλέφωνα των ανθρώπων της εξουσίας. Εάν αυτοί αλλάξουν, εάν κυριαρχήσουν οι θεσμοί, εάν επικρατήσει δικαιοσύνη και εάν η χώρα κυβερνηθεί από νόμους, τα καρνέ αυτά θα καταντήσουν περιττά και άχρηστα.

Μέχρι τώρα οι δήθεν εκκλήσεις των σοβαρών σχολιαστών απευθύνονταν προς την πολιτική τάξη. Την καλούσαν να σοβαρευτεί, να αναλάβει τις ευθύνες της, να ομονοήσει και να συμμαζέψει το τέρας που, η ίδια, σκόπιμα, για δεκαετίες δημιουργούσε και συντηρούσε. Συντηρούνταν, με άλλα λόγια, η ελπίδα της σωτηρίας από αυτούς τους ίδιους, που προκάλεσαν μόνοι το κακό. Επειδή δεν υπάρχουν άλλοι.

Τώρα οι ίδιοι άνθρωποι είναι αυτοί που συντάσσονται με τους πολιτικούς στην χάραξη των «κόκκινων γραμμών» και προειδοποιούν την Γερμανία να σταθεί στο ύψους των περιστάσεων. Αν η Ελλάδα, διαμηνύουν, είναι να σωθεί, αυτό θα γίνει μόνον ταυτόχρονα με την σωτηρία και διατήρηση του παρασιτικού πολιτικοοικονομικού της συστήματος. Οι πραγματικές κόκκινες γραμμές είναι αυτές. Σε διαφορετική περίπτωση οι Παπανδρέου, οι Καραμανλήδες, οι Σαμαράδες, οι Παπαχελάδες και οι Πρετεντέρηδες δεν θα διστάσουν να πάρουν τον λαό τους και να αποχωρήσουν περήφανα. Και αυτός ο λαός φαίνεται ιδιαίτερα πρόθυμος να ακολουθήσει την μοιραία έξοδο, χωρίς ιδιαίτερες αντιρρήσεις. Φτάνει να έχει πάντα κάποιον πρόχειρο εχθρό, για να καταριέται και να μισεί. Οι Γερμανοί, είναι φανερό, προσφέρονται ιδιαίτερα γι’ αυτό.