Ο μοναχικός δρόμος του πολιτευτή | ΓΝΩΜΕΣ | Agelioforos.gr.

Του Πάνου Θεοδωρίδη

Πέρα από τη θάλασσα, πέρα από τα βάθη, τα κόμματα και τα σκαλώματα, εκατοντάδες και χιλιάδες πολιτευτές περπατούν ολομόναχοι το βράδυ, χωρίς πλήθος, μόνο με την απέραντη κούρασή τους. Ξημερώνονται με προγράμματα, με περιοδείες σε μαγαζιά, κερνάνε και υποστηρίζονται, λένε και καμιά κουβέντα, περνάει η ώρα. Αλλά είναι μοναχικοί. Τριγύρω, τους λένε «μεγάλους» και «θα νικήσουμε». Οι ίδιοι πρέπει να είναι εξαιρετικά ανόητοι αν πιστεύουν το παραμικρό. Και δεν είναι ανόητοι. Παλεύουν με τις λέξεις, ενώ γνωρίζουν πως τις λέξεις τους δεν τις λογαριάζει κανένας. Διότι πέρα από τις γνωστές λέξεις, υπάρχουν και οι άγνωστες. Αυτά που προτείνει ο Τσίπρας δεν ματάγιναν. Αυτά που προτείνει ο Τσίπρας, έτσι και γίνουν δεκτά, θα μετατρέψουν τα νοήματα της γλώσσας. Θα γίνουν άγλωσσα. Γι’ αυτό και οι πολιτευτές ξεφυλλίζουν τα πόρταλ και τις εφημερίδες και βάζουν μικρά στοιχήματα, της τάξης των είκοσι λεπτών, για το αν προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ του Καμμένου και τούμπαλιν. Και από παντού ξεφυτρώνουν συγγνώμες, θαρρείς και βρισκόμαστε μέσα σε παλαιοχριστιανική βασιλική της μεσογειακής λεκάνης. Ετσι είναι. Οι παρέες μετατρέπονται σε ενώσεις μοναχικών. Οι άνθρωποι βαριούνται να εκφραστούν. Δεν άρχισαν να φοβούνται. Επειδή τους βλέπω άοπλους. Ετσι όπως είναι μοναχικοί, εύκολα μπορεί να πιστέψουν πως από τη δική τους διάθεση υπάρχουν οι εκλογές. Μάλλον μπλέξαμε τις διαδικασίες. Την άλλη Κυριακή πιστεύω πως θα τα δούμε όλα.