Προσπάθησα, στο μέτρο του δυνατού και της ψήφου μου, να μην έχουμε μια τέτοια κυβέρνηση. Ωστόσο, ανήκω σε εκείνους που θέλουν να πετύχει η κυβέρνηση – γιατί αυτό ταυτίζεται με την επιτυχία της χώρας μας. Δηλαδή με τη σωτηρία των μεγάλων κατακτήσεων του λαού μας (ΕΣΥ, δημόσια παιδεία, ασφάλιση, ασφάλεια) την αναστροφή της ύφεσης, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την προστασία του περιβάλλοντος – και την παραμονή της χώρας μας στην ομάδα των προηγμένων δυτικών δημοκρατιών, κατά απόλυτη προτίμηση εντός της ΕΕ.

Το πρώτο δείγμα γραφής μιας κυβέρνησης είναι η ίδια η συγκρότησή της. Περιμέναμε μια κυβέρνηση του ΝΔΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, αλλά με ό,τι καλύτερο διαθέτει η πολιτική, επιστημονική, τεχνοκρατική μας αγορά. Και αντ’ αυτού μας προέκυψαν ο Τζαβάρας, ο Νικολόπουλος, ο Λυκουρένζος και διάφοροι άλλοι, οι οποίοι με το καλημέρα φωνάζουν «αποτυχία»!

Φαίνεται ότι ο Σαμαράς δεν έχει πράγματι συνειδητοποιήσει σε ποια ιστορική στιγμή και σε πόσο εξαιρετικά δύσκολη θέση βρίσκεται: η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να υποστεί ακόμα έναν κύκλο αποτυχίας και βαλτώματος. Και είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός που θα πιστωθεί τη σωτηρία ή την καταστροφή. Οι επιλογές του δεν ευνοούν την καλή εξέλιξη και βοηθάνε την κακή.

Όσο για τον Βενιζέλο, εγκαινίασε μια περίοδο απόλυτα αρχηγικής ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ, «προσφέροντας» στην κυβέρνηση 5 προσωπικούς του φίλους (κάτι αντίστοιχο με τους «κηπουρούς» του ΓΑΠ), τους οποίους ο πολύς κόσμος ουδέποτε θα ταυτίσει με το ΠΑΣΟΚ. Έτσι, την τυχόν επιτυχία τους θα την πιστωθεί προσωπικά ο ίδιος, ενώ η πιθανή αποτυχία τους δεν θα τον βλάψει, ως πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Δε μπορώ να πω ότι και η ΔΗΜΑΡ έδειξε την ίδια παλαιοκομματική νοοτροπία. Η συμμετοχή της στην κυβέρνηση είναι ένα μεγάλο στοίχημα για την ίδια. Όσα διέρρευσαν για το παρασκήνιο στη συγκρότηση της κυβέρνησης και το ρόλο της ΔΗΜΑΡ δείχνουν ότι ο κυρ- Φώτης παίζει δυνατά και αποφασιστικά. Προσωπικά αισθάνομαι κάποια ασφάλεια με την παρουσία στην κυβέρνηση ανθρώπων όπως ο Αντώνης Μανιτάκης. Κι εδώ όμως υπάρχει το ερώτημα πόσο χρόνο και μέχρι ποιο σημείο θα αντέξει η ΔΗΜΑΡ. Γιατί το βασικό πρόβλημα είναι η πολιτική που θα επιχειρήσει η νέα κυβέρνηση και, φυσικά, η αντίδραση της τρόικα.

Αν αυτή η πολιτική είναι μια απλή επανάληψη των προσπαθειών που έκαναν ο ΓΑΠ κι οι Παπαδήμος – Βενιζέλος, φέξε μου και γλίστρησα.

Advertisements