Του Μιχάλη Μιχελή

Για μας τους Ευρωπαίους, η Λατινική Αμερική, είναι ένας γεωγραφικός χώρος, εντυπωσιακός σε τοπία και ενδιαφέρον ως προς τον πολιτισμό τους, απρόβλεπτος από τις συνεχείς πολιτικές ανακατατάξεις, μα προπαντός ένας μέρος της Γης, που ο σουρεαλισμός παντρεύτηκε με την καθημερινότητα και τους πατροπαράδοτους μύθους, πλάθοντας  μια ιδιοσυγκρασία ιδιόρρυθμη, παράξενη, που το κομφορμιστικό μυαλό μας, δεν μπορεί εύκολα να χωρέσει στο πετσί τους.

Αναμφίβολα, η καλύτερη ψυχαναλυτική καταγραφή του Λατινοαμερικάνου, είναι εκείνη του τυφλού Χόρχε Μπόρχες, μέσα από τη φαντασιακή λογοτεχνική γραφή του.

Απαγγέλλοντας τις σκέψεις του (δεν θέλησε να μάθει να χρησιμοποιεί το σύστημα Μπράιγ), μας σκιαγράφησε ένα αστείρευτο πλούτο συμβόλων, μια πληθώρα «τρελών» παράδοξων πολιτιστικών στοιχείων, που έκτισαν τον χαρακτήρα των Λατίνων της αμερικανικής ηπείρου και κυρίως εκείνων των πληθυσμών, που κατοικούν στην κορδιλιέρα των Άνδεων.

Αναντίρρητα, από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις της Νότιας Αμερικής, είναι η Βολιβία.

Τα τελευταία 80 χρόνια, είναι ένας τόπος, που με τον ένα ή άλλο τρόπο, φροντίζει να κρατάει τ’ όνομά του στην επικαιρότητα.

Το 1932, μπλέχτηκε σε μια αιματηρότατη περιπέτεια η Βολιβία με την Παραγουάη τον Πόλεμο του Τσάκο ( *Συνημμένη φωτογραφία), για μια διαφιλονικούμενη περιοχή, γεμάτη από υποτιθέμενα κοιτάσματα πετρελαίου, που όμως δεν βρέθηκαν. Αποτέλεσμα αυτού ήταν περίπου 90.000 νεκροί (50.000 Βολιβιανοί και 40.000 Παραγουανοί). Δεν ξανάγινε ποτέ τέτοιο μακελειό στη Ν. Αμερική.

Σ’ αυτό τον τρελό πόλεμο, βρέθηκαν πρωταγωνιστές, εκτός από τους ντόπιους εθνικιστές, Γερμανοί στρατιωτικοί  (φευγάτοι από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο), Τσέχοι οπλουργοί, Ιταλοί μετανάστες, μέχρι κι Έλληνες ναυτικοί, που πήγαν ν’ αναζητήσουν μπίζνες. (Απ’ αυτή την ιστορία, ξεκίνησε τις επιχειρήσεις του και ο Ωνάσης).

Μια άλλη περίπτωση για την Βολιβία (1967), ήταν η περιπέτεια του Τσε Γκεβάρα, στις ζούγκλες της Αμαζονίας, που βρήκε το θάνατο σε ενέδρα. (Μετά του έκοψαν τα χέρια για κειμήλιο οι διώκτες του).

Τότε το ΚΚ Βολιβίας, αντιτάχθηκε στις επαναστατικές δυνάμεις, που ζητούσαν την ανατροπή των στρατοκρατών. Μάλιστα, θεώρησαν τον Τσε, ως προβοκάτορα του συστήματος!

Η Βολιβία τώρα εντυπωσιάζει για μια ακόμη φορά. Ξεκινάει από τον ερχόμενο Δεκέμβρη η αποκαπιταλιστικοποίηση της χώρας, με πρώτο επικοινωνιακό σημείο αναφοράς, την απαγόρευση της κυκλοφορίας της Κόκα Κόλα!

«Πετάμε έξω από τη χώρα, το σύμβολο των γιάνκηδων», βροντοφώναξε ο πρόεδρος της χώρας Έβο Μοράλες. «Η δική μας επανάσταση, θα είναι η ανατροπή του καταναλωτισμού και η πολιτική εδραίωση της γυναικείας παρουσίας, στην ζωή της χώρας»! (*Συνημμένη φωτογραφία η Γκαμπριέλα Μοντάνιο πρόεδρος της Γερουσίας, το δεξί χέρι του Μοράλες).

Και γιατί παρακαλώ, θ’ αρχίσει η επανάσταση τον ερχόμενο Δεκέμβρη και μάλιστα στις 21 του μηνός;

Γιατί τότε, όλα αστρολογικά σημερινά δεδομένα, θα έρθουν τούμπα! Τελειώνει το πολυθρύλητο ημερολόγιο των Μάγια! Ας σημειωθεί ότι σύμφωνα με τις παραδόσεις των Μάγια, θα ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Κι αυτό για τους αστρολόγους, θα είναι το γεγονός!

Σύμφωνα με τους μύθους των Μάγια, από την ημερομηνία αυτή και μετά, θα γίνουν μια σειρά κοσμογονικών αλλαγών στον πλανήτη μας και φυσικά ακόμη πιο πέρα, θα γίνουν ανακατατάξεις στον αστρικό χώρο.

Οι «Μαγιομανείς» πιστεύουν, ότι θα επακολουθήσουν καταστροφές και τρελές συγκυρίες, που θα φτιάξουν ένα γκροτέσκο σκηνικό! Για άλλους, ηπιότερους στις κρίσεις, θα είναι το τέλος του μίσους και η αρχή της αγάπης! Πάντως όπως και να είναι το πράγμα, οι βολιβιανοί θέλουν να εκμεταλλευτούν το γεγονός και τουριστικά. Επειδή λοιπόν όλος ο «μαγιόπληκτος πλανήτης», θα συγκεντρωθεί στο Νησί του Ηλίου στην Τιτικάκα (εκεί που βρίσκεται ένα προκολομβιανό αστεροσκοπείο), άρχισαν από τώρα τις ετοιμασίες υποδοχής του χάους. (Σύμφωνα με την παράδοση, από το εν λόγω νησί, ξεκίνησε το έπος της αυτοκρατορίας των Ίνκας).

Εκεί λοιπόν ψηλά στη λίμνη Τιτικάκα, στην λουτρόπολη Κοπακαμπάνα, εγκαινιάζοντας το νέο αεροδρόμιο, ο ιδεολογικός παράγοντας της βολιβιανής κυβέρνησης, ο υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Τσοκουεχουάνκα, μίλησε για τη σημασία που έχει για το ριζοσπαστικό καθεστώς της Βολιβίας, το τέλος των 26000 χρόνων του ημερολογίου των Μάγια. Ο κοινοτισμός των αυτοχθόνων Ινδιάνων θα ξεκινήσει την αντικαπιταλιστική αντίσταση, προβάλλοντας το δικό του αντίδοτο, στον εθισμό της Κόκα Κόλα. Το εθνικό ποτό τους, από τ’ αποξηραμένα ροδάκινα!  (*Συνημμένη φωτογραφία).

Φυσικά θα υπάρξει κάποιο πρόβλημα στα κοκτέιλς (αυτά που γίνονται με την πρόσμιξη της Κόκα Κόλα). Η γνώριμη γεύση  στην «Cuba Libre”, που θέλει ρούμι, λεμόνι (κατά προτίμηση), παγάκια και Κόκα Κόλα, στη Βολιβία θ’ αντικατασταθεί από Mocochinche (το ζουμί από τα ροδάκινα) ή ένα χυλό από Wilcaparu (μοβ βρασμένο καλαμπόκι με γάλα), που το δίνουν οι ντόπιες μαμάδες στα παιδιά τους, για καλή υγεία.

Από οικονομικής πλευράς, θα έχει κάποια σημασία η αντικατάσταση της Κόκα Κόλα. Σήμερα το δίλιτρο μπουκάλι (* συνημμένη φωτογραφία), στοιχίζει 65 σεντς του δολαρίου στην ντόπια αγορά, ενώ το ποτό από τ’ αποξηραμένα ροδάκινα μόνο 20 σεντς.

Βάλτε δίπλα σ’ αυτά και το ματέ της κόκας, ή το μασούλημα του αναζωογονητικού φύλλου, να δεις για πότε φτιάχνεις διάθεση. Ν’ αντικρίζεις επί τέλους την Κριστίν Λαγκάρτ, να σκάβει στα υψίπεδα των Άνδεων, σαν τις ντόπιες κυράδες.

Αυτή είναι εκδίκηση!

 

Μιχάλης Μιχελής

Advertisements