Δε νομίζω ότι οι εμφυλιοπολεμικές αναφορές, που συνεχώς αυξάνονται, κρύβουν πίσω τους κάποιο ανοιχτό τραύμα. Γνώμη μου είναι ότι πρόκειται για μια αστόχαστη μόχλευση που επιδιώκει την πολιτική ενίσχυση (ή δικαίωση) στον παρόντα χρόνο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι από τους φωνασκούντες κάνουν μπαμ από μακριά ότι δεν έχουν ιδέα τι συνέβη στον Εμφύλιο. Αυτό όμως δεν τους αποτρέπει από το να τον χρησιμοποιούν (με τον τρόπο των ημιμαθών και με αισθητική αριστοφανικού αλλαντοπώλη) κατά κόρον ως εργαλείο υποστήριξης της πολιτικής τους ύπαρξης. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που, μέσω της οικογενειακής τους ιστορίας, πράγματι έχουν ένα είδος «ανοιχτού τραύματος». Αυτούς όμως, όσους γνωρίζω τουλάχιστον, δεν τους έχω δει να συμπεριφέρονται ως χυδαίοι τελάληδες της πόλωσης και του διχασμού.

Δείτε εδώ: https://greekcivilwar.wordpress.com/2016/07/19/gcw-333/

Advertisements