cci9

Tου Νικου Βατοπουλου

Αντί να πάω πίσω στο 2004, τέτοιες μέρες Αυγούστου, θα επιχειρήσω να πάω μπροστά. Η «επέτειος» της έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, η οποία μας προκάλεσε τα πιο αντιφατικά συναισθήματα νοσταλγίας, θυμού και αμηχανίας, αντιπαραβάλλεται με το σήμερα. Τότε ήμασταν ενωμένοι, «Ευρωπαίοι» και περήφανοι.

Δεν με διακατέχει καμία νοσταλγία. Προτιμώ την Αθήνα του 2013 από την Αθήνα του 2004, εννέα χρόνια πίσω. Και κυρίως, θέλω να μπορώ να προτιμώ την Αθήνα του 2022, εννέα χρόνια από τώρα στο μέλλον. Η σημερινή Αθήνα μέσα από τη σπαρακτική παρακμή της έχει αποκαλύψει την αληθινή πόλη. Εχουμε διαπιστώσει το μέγεθος της ανικανότητας και την πολυπλοκότητα των προβλημάτων. Και έχουμε υποδεχθεί μία νέα συναισθηματική σχέση, όχι μόνο με τον αστικό χώρο, αλλά μέσα από αυτόν, με τον ίδιο μας τον εαυτό σε μία αμφίδρομη σχέση πόλης και πολίτη.

Το συμβολικό «2022» σε αντίστιξη με το εξίσου συμβολικό «2004» περνάει αναγκαστικά μέσα από το καθαρτήριο του σήμερα. Καμία νοσταλγία, λοιπόν, για το χθες, που είχε την ικανότητα να καλύπτει την τεράστια ανεπάρκεια της Αθήνας (και κατ’ επέκτασιν του κοινωνικού και πολιτικού συστήματος). Το μόνο που μπορεί να μου δώσει θετική ενέργεια είναι η προβολή στο αύριο μέσα από τη γνώση του τώρα, καθώς γνωρίζουμε πλέον μετά βεβαιότητος ότι κοινώς «αποτύχαμε».

Σήμερα, έχουμε γνώση. Και η αναγκαστική αναγνώριση της πραγματικότητας δεν μπορεί να προκαλέσει νοσταλγία για το χθες, αλλά ούτε και ψευδαίσθηση για το σήμερα. Είμαστε υποχρεωμένοι να αποκτήσουμε αυτογνωσία. Είναι ίσως το μεγαλύτερο κέρδος της «κρίσης» (με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτή η λέξη) και η σπουδαιότερη κατάκτηση της μεταπολιτευτικής κοινωνίας.

Για πρώτη φορά μπορώ να σκεφτώ το μέλλον, και μαζί μου είμαι βέβαιος ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, μόνο και μόνο γιατί πλέον δεν έχω φίλτρα ούτε έχω ανάγκη να κάνω τα «στραβά μάτια». Γνωρίζω, όπως κι εσείς, το σύνθετο τοπίο της πόλης, αλλά η επίγνωση μου δίνει την ικανότητα να φανταστώ το 2022. Το 2004 μέσα στο ψευδαισθητικό παραλήρημα δεν μπορούσε να υποψιαστεί το 2013. Χαίρομαι, λοιπόν, που ο «κόσμος» του 2004 αποτελεί παρελθόν. Δεν με συγκινεί ούτε καν αυτή η τελετή έναρξης. Ανήκει στο χθες.

kathimerini.gr | Ο κύκλος των εννέα ετών.