Του Ηλία

Modern art 025

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

Κορμί που δεν αγκάλιασα ποτέ

Θάλασσα που δεν ταξίδεψα

Γυναίκα που δεν φίλησα

Μεσ΄ στου λαβύρινθου του νου

χάνομαι τα μονοπάτια

μόνος

Να περιγράψω τι;

Τη γλύκα στο πρόσωπο

που λίγοι είδαν

και λιγότεροι αναγνώρισαν;

Εσένα να τρέμεις σαν φύλλο

και να πετάς

σαν γερακίνα

αγέρωχη Θεά

σκλάβα και αφέντρα

στον αέναο χορό

του  Άρη και της

Αφροδίτης.


ΕΡΩΤΙΚΟ

Κύκλος, έλλειψη

υπερβολή, σπείρα

Επιτέλους, πετάω ξανά.

Κύκλος, έλλειψη

υπερβολή, σπείρα.

με πορεία κεντρομόλο

Δε με πειράζει.

Μου φτάνει που έφτιαξα

φτερούγες με κερί.

Πεταλούδα γκρίζα της νύχτας

και πετώ.

Υπερβολή, έλλειψη

κύκλος, σπείρα

πάντα με διεύθυνση

κεντρομόλο

γύρω από τη φλόγα σου.


ΕΣΥ

Στων ματιών σου

τις μαύρες θάλασσες

Ο Ερωτας κι ο πόθος

δίχτυα άπλωσαν.

Σειρήνες τραγουδάνε

το πικρό τραγούδι τους

Δελφίνια κολυμπάνε

γύρω από ναυάγια

Στων ματιών σου

τις μαύρες θάλασσες

κάποια βραδιά

εβούτηξα και χάθηκα.


ΕΣΥ

Των χειλιών σου το κόκκινο

με ταξιδεύει σε

κήπους μυστικούς

σε στενά βενετσιάνικα

σοκάκια.

Εκεί που αγριοτριανταφυλλιές

στολίζουν πηγάδια μαγικά

κι η πανσέληνος φωτίζει

νυχτολούλουδα.

Σε αυλές με πόρτες κρυμμένες

σε αιώνιους κισσούς

στολισμένες με ρούνους

και παγανιστικά σημάδια.

Τα αρχαία κλειδιά τους σκαλισμένα

σε σίδερο βαρύ

περιμένουν μια σου λέξη

ν’ ανοίξουν τον Παράδεισο.


ΕΣΥ

Κορμί από αλάβαστρο

στα μυστικά σου μονοπάτια

θέλω να χαθώ.

Τη δίψα μου να σβήσω

στο φιλί σου.

Κι εκεί πάνω στη φλόγα

του φιλιού

Τη μαγική τη λέξη δε θα πω

Μέσα στα μάτια σου

βαθιά δε θα κοιτάξω.

Μήπως τρομάξεις και χαθείς

αερικό και όνειρο γίνεις.

Και πάλι μόνος μου βρεθώ

με σένα όνειρο στην αγκαλιά

και στο μυαλό.


ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2004

Πέρασαν τρία χρόνια

Ή μήπως τέσσερα;

Σε κοιτώ στα μάτια

και θυμάμαι

όνειδος γι’ αυτό που έγινε

θλίψη γι’ αυτό που δεν συνέβη.

Γεύση πικρή

γι’ αυτό που χωρίς λόγια είπες.

Με κοιτάς στα μάτια

Τι να σκέπτεσαι;

Θυμάσαι;

Ξέχασες;

Καλύτερα.

Τόσο πάθος που το βρήκα;

Χάθηκα στης καρδιάς τα μονοπάτια.

Τι μένει;

Ζωή πεζή, ανέλπιδη.

Όλα επίπεδα.


ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

ΕΡΩΤΑ ΠΙΚΡΕ

ΕΡΩΤΑ ΑΤΕΛΕΣΦΟΡΕ

ΠΟΣΟ ΜΟΥ ΚΑΙΣ

ΤΟ ΚΟΡΜΙ

ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ


+1

Ο δρόμος της καρδιάς σου είναι κρυμμένος

και σε παλιά ερείπια θαμμένος.

σοφοί και βασιλιάδες τον διαβήκαν

Νεράϊδες και ξωτικά εκεί κρυφτήκαν.

Ληστές κουρσάροι τον κουρσέψαν

και ταξιδιώτες τον λατρέψαν.

Εκεί που έρωτες και πάθη πολεμήσαν

Τώρα τριαντάφυλλα κι ασφόδελοι μυρίσαν.

Εκεί αηδόνια πια κρεμάνε τις φωλιές τους

Κι υάκινθοι σκορπούν τις ευωδιές τους

Σημάδια χάρτες θα διαβάσω

Στερνός προσκυνητής να τον περάσω.

Advertisements