waiting-for-train-in-rain-2560x1600

Αντώνης Ξενικός & Γιάννης Χαραλαμπάκης

Το τελευταίο συνέδριο των ΟΠ έληξε με δραματικό τρόπο  για την υπόθεση της πολιτικής οικολογίας. Στην δεκαετή τους πορεία , οι ΟΠ απέκτησαν  μοναδικό, σημαντικό, θεσμικό εκπρόσωπο, έναν ευρωβουλευτή , τον οποίον έχασαν λίγο πριν το τέλος της θητείας του.

Κανείς δεν μπορεί να πει ότι  αυτή η εξέλιξη είναι θετική. Ιδιαίτερα δύο μήνες πριν τις επερχόμενες ευρωεκλογές, η εικόνα διάλυσης του κόμματος των ΟΠ εντείνεται.

Ο Νίκος Χρυσόγελος  απείλησε και άλλες φορές στο παρελθόν, να αποχωρήσει, αν δεν περνούσε το «δικό του». Αυτό συνέβη  και κατά την διάρκεια της ιστορίας των ΟΠ, αλλά   και σε πιο αφανείς περιόδους της πολιτικής οικολογίας, όταν είχε αποχωρήσει και  πάλι . . Η πρόταση του στο τελευταίο συνέδριο ήταν ουσιαστικά η δημιουργία άλλου κόμματος  υπό τον έλεγχο του. Το ίδιο είχε και κάνει και με το ίδρυμα Κωστή.  Όλοι γνωρίζουμε ότι κατά την διάρκεια της θητείας  του Νίκου Χρυσόγελου η πολιτική του συμπεριφορά κυμάνθηκε μεταξύ εγωκεντρισμού και ναρκισσισμού. Η αφοσίωση του στην πολιτική οικολογία εγγράφεται στα θετικά αλλά δεν αθωώνει καθόλου αυτήν την αρχηγική συμπεριφορά, που είναι αντιθετική με ένα κόμμα που προσπαθεί να παγιώσει την άμεση δημοκρατία. Οι «πλατείες» δεν έμαθαν τίποτε στον Νίκο.

Αλήθεια τι μπορεί να πράξει με την δημιουργία μιας άλλης ευρωλίστας;  Είτε  με αυτόνομη κάθοδο  και τελικά με ένα πολύ μικρό αποτέλεσμα,  είτε συνεργαζόμενος  εν τέλει με άλλον πολιτικό φορέα –αυτές είναι οι επικρατέστερες πιθανότητες- δεν θα αποδείξει παρά την προσωπική του αδυναμία να εκπροσωπήσει την πολιτική οικολογία. Το βέβαια  θα αποδείξει και αν δεν κατέβει τελικά στις ευρωεκλογές. Με την ύπαρξη του σταυρού μάλιστα,  ο ΝΧ χάνει και το επιχείρημα ότι ο επικεφαλής  Πισίας , με τον οποίο διαφωνεί,  θα έδινε το χρώμα του ψηφοδελτίου. Το πιθανότερο είναι να μην υπάρχει επικεφαλής. Άρα γιατί αποχωρεί; Γι α να μην χρεωθεί ενδεχόμενη αποτυχία του ευρωψηφοδελτίου των ΟΠ; Μα όπως φαίνεται θα χρεωθεί ολοκληρωτικά  την δική του!

Το ίδιο συνέβη και όταν χρεώθηκε με το έτερο «ευρωβουλευτικό του ήμισυ», τον Μιχάλη Τρεμόπουλο, την είσοδο των 200 μελών της ΠΑΣΠ στους Οικολόγους Πράσινους. Μαζί με την νέα ηγετική ομάδα στους ΟΠ συμπρωταγωνιστούν όλοι,  σε ένα απίστευτο τραγέλαφο. Ο ΝΧ και ο ΜΤ κατηγορούν για νοθεία στις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, αλλά όλως παραδόξως, δεν αναφέρονται σ την ηλεκτρονική ψηφοφορία για το καταστατικό, γιατί απλούστατα έτσι τους συμφέρει. Όμοια παλιοί θεματοφύλακες του καταστατικού, αρνούνται την νοθεία, αλλά ξεχνούν και αυτοί με την σειρά τους ότι οι σύμμαχοι τους πρωτοστάτησαν σε μια αλλαγή του καταστατικού προς το χειρότερο. Προφανώς δεν πρέπει να χαλάσει η συμμαχία. Ο ένας πολιτικός αμοραλισμός δίπλα στον άλλο.       

Η απόφαση του Νίκου ήταν η μια από τις  στρατηγικές ανοησίες ,που  προέκυψαν στο τελευταίο συνέδριο της Θεσ/νικης.

Η άλλη στρατηγική ανοησία, ανήκει απόλυτα στην αντίθετη πλευρά και ειδικά σε αυτούς , που φημολογείται ότι χάρηκαν με την αποχώρηση του ΝΧ, γιατί τους ήταν εμπόδιο . Καταρχάς  να θυμόμαστε ότι στα διάφορα  όργανα του κόμματος , ο ΝΧ είχε ασήμαντη ισχύ, άρα δεν εμπόδιζε ιδιαίτερα σε ζητήματα πολιτικής φυσιογνωμίας.  

Με την απειλή  ενός κακού εκλογικού αποτελέσματος  των ΟΠ στις ευρωεκλογές και αντίστοιχη αποτυχία των προσωπικών επιδιώξεων του ΝΧ , τότε στην ενδεχόμενη ανασυγκρότηση της πολιτικής οικολογίας,  ποιος εμποδίζει να  ξαναβρεθούν  όλοι μαζί, αφού θα είναι όμοια χαμένοι και κανένα μέρος δεν θα έχει το πολιτικό πλεονέκτημα να ξεπεράσει  τα εμπόδια που του θέτει ο άλλος; Ιδιαίτερα ο ΝΧ θα έχει και τον «αέρα» του πρώην ευρωβουλευτή των ΟΠ . Μπορεί να είναι «προδότης» γιατί αποχώρησε,  αλλά και «προδομένος» γιατί τον διέγραψαν.  

Αντίθετα πολιτικές νοοτροπίες, που αναπτύχθηκαν εσχάτως στους ΟΠ, όπως οι τελευταίοι χουλιγκανισμοί , πολύ δύσκολα θα περάσουν ακόμα και έξω  από την πόρτα  της μελλοντικής ανασυγκρότησης. Όχι  γιατί από τις δύο πλευρές του συνεδρίου κάποια έχει την δύναμη στη μελλοντική ανασυγκρότηση να αποκλείσει την άλλη, αλλά γιατί πλέον η πολιτική οικολογία έχει περισσότερες από δύο πλευρές, που αποδοκιμάζουν τέτοιες συμπεριφορές.

Πέρα από την στρατηγική που αναφέραμε, σε διαφορετικό  και σε σημαντικότερο επίπεδο, υπάρχει η αξιολόγηση της στρατηγικής που αφορά την έκφραση της πολιτικής  των ΟΠ , ως λύση για τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Στις  αντιθέσεις ,που προέκυψαν στο συνέδριο, δεν υπάρχει καμία απολύτως αντίθεση προτάσεων, που να αφορούν την ελληνική κοινωνία. Με άλλα λόγια ό,τι συνέβη στην Θεσσαλονίκη δεν αφορά την κοινωνία . Πολύ  κρίμα για ένα κόμμα ,που υποτίθεται ότι θα έφερνε το  «νέο» . Από την Θεσσαλονίκη για την ελληνική κοινωνία, δεν ήρθε τίποτα.

Ιδιαίτερα για την ηγετική ομάδα που πρωτοστατεί  στους ΟΠ από την εποχή των εκλογών για την ευρωλίστα, η προσφορά της σε πολιτικές προτάσεις είναι μηδενική. Με τη αποχώρηση  του ΝΧ , χάνεται ακόμα και το στίγμα του περιβαλλοντισμού, το οποίο εκπροσωπούσε. Είναι γεγονός ότι αυτή η πολιτική ,που βασίζεται στην προώθηση των πράσινων τεχνολογιών και των «καλών πρακτικών» εισαγόμενων από την Δ. Ευρώπη, χωρίς ίχνος ολιστικής σκέψης και αντιιεραρχικών εναλλακτικών δομών, δεν μας εξέφραζε ποτέ. Αποτελούσε όμως μέρος του πράσινου κινήματος και η αποχώρηση τους δεν αντικαταστά-θηκε παρά από ένα μεγάλο κενό και όχι από ριζοσπαστικές οικολογικές προτάσεις και πρακτικές.  

Η  «συμμαχία της ευρωλίστας», δεν έχει στήριγμα της, ούτε αποφάσεις  συνεδρίων, ούτε αποφάσεις άλλων οργάνων των ΟΠ, που να  χαρακτηρίζουν την κατεύθυνση του κόμματος.

Στην δεκαετή τους περίοδο ζωής οι ΟΠ ,σπάνια είχαν αποσαφηνισμένη κατεύθυνση. Ήταν βασικό ελάττωμα αυτού του κόμματος. Η «συμμαχία της ευρωλίστας» δυστυχώς δεν από-τέλεσε εξαίρεση, αλλά αντίθετα κατάφερε να απενεργοποιήσει όλες τις πλευρές και τις όψεις της πολιτικής οικολογίας.

 

ΞΕΝΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ              

Φωτογραφία: http://tapinitexni.blogspot.gr/2011/11/blog-post.html

Advertisements