Η θέση του πρωθυπουργού είναι, από πολιτική – ίσως και από ανθρώπινη άποψη, θλιβερή. Γιατί τώρα που περίμενε κι αυτός να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας, την οποία  υποτίθεται ότι εξασφάλιζε η πολιτική του για την Ελλάδα, είναι υποχρεωμένος να καρφώσει κι άλλα καρφιά στο φέρετρο της ελπίδας για το μέλλον. Ούτε σαξές στόρυ υπάρχει, ούτε έξοδος στις αγορές, ούτε πιθανότητα ανάκαμψης της οικονομίας, ούτε πολιτική κατανόηση (πολύ περισσότερο βοήθεια) από τους δανειστές. Εδώ και πολλούς μήνες, σχεδόν ολόκληρο το 2014, η κυβέρνηση ασχολείται αποκλειστικά με ένα θέμα, την παράταση την παραμονής της στην εξουσία – την οποία έχει ταυτίσει με τη σωτηρία της Πατρίδας. Η επιλογή αυτή, η οποία φτάνει τώρα στα έσχατα όριά της, είναι ο ορισμός του πολιτικού αυτισμού και η απόλυτη συνταγή αποτυχίας, τόσο για την κυβέρνηση όσο και για τη χώρα.

Ο Σαμαράς απέδειξε ότι δεν ξέρει να κερδίζει. Είναι ώρα να δείξει ότι, τουλάχιστον, ξέρει να χάνει. Αν επιμείνει στην ταύτιση της κυβέρνησής του με τη μοίρα της χώρας, κινδυνολογώντας και καταστροφολογώντας πάνω στα ερείπια που δημιουργεί το ΝΔΣΟΚ, δεν θα έχει πλέον να αντιμετωπίσει μια ενδεχομένως διαχειρίσιμη ήττα της Νέας Δημοκρατίας, αλλά μια συντριβή παρόμοια με αυτή που ήδη γνώρισε το ΠΑΣΟΚ.

Το «φως» μετά το «βαθύ σκοτάδι» δείχνει ο Σαμαράς | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.