Ομοθυμαδόν έχουν πέσει οι Ευρωπαίοι να λένε ότι δεν διανοούνται την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Ακόμα κι εκείνος ο Χάρης, εκ Κύπρου. Θα ήταν προτιμότερο αν έβαζαν λιγότερο άγχος και περισσότερη αλήθεια στις δηλώσεις τους: αν παραδεχόντουσαν ότι δεν γίνεται διαπραγμάτευση αλλά στυγνός εκβιασμός και τρομοκρατία εις βάρος της Ελλάδας, ώστε να δεχτεί η κυβέρνηση Τσίπρα ακόμα κι εκείνα που δεν υπόγραψαν οι Σαμαροβενιζέλοι. Μόνο που τότε θα έπρεπε, αντί να καλούν εμμέσως ή και απροκάλυπτα την Ελλάδα να δεχτεί την άνευ όρων ισοπέδωσή της, να συμπεριφερθούν ως πραγματικοί εταίροι – και ως πραγματικοί Ευρωπαίοι, που νοιάζονται για το μέλλον της Ευρώπης και τις προοπτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και να εργάζονται για έναν πραγματικά έντιμο συμβιβασμό στην παρούσα δύσκολη φάση μιας σχέσης που δεν είναι ευκαιριακή, αλλά έχει δυο ολόκληρους αιώνες ιστορικό βάθος.
Σε ό,τι με αφορά, αν το τίμημα για την παραμονή στην Ευρωζώνη είναι η ισοπέδωση της χώρας μου και των ανθρώπων της, όχι ευχαριστώ. Και το λέω με περίσκεψη και στεναχώρια γιατί θεωρώ τον εαυτό μου συνειδητό Ευρωπαίο. Άλλο όμως να είσαι Ευρωπαίος και άλλο ευρωλιγούρης.