Ολες αυτές οι κινήσεις ελέγχου των τομέων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, δεν γίνονται για την αναπαραγωγή της εξουσίας τους μέσα στα πλαίσια του συστήματος, αλλά για την ανατροπή του συστήματος που θα επιφέρει και τη μονιμοποίηση της εξουσίας τους. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη αυτού του στρατηγικού στόχου είναι η ρήξη με τους εταίρους. Την αποτόλμησαν μία φορά και συνετρίβησαν. Υποχώρησαν τακτικά και μόλις αισθανθούν πανίσχυροι στο εσωτερικό μέτωπο, θα την επανατολμήσουν. Ηδη, ιχνογραφούνται τα πεδία των νέων εντάσεων. Αλλωστε η εφαρμογή ενός «ξένου» προγράμματος επειδή δεν προσφέρει θετική διέξοδο, μόνο σαν ελιγμός μπορεί να αντιμετωπισθεί, που θα οδηγήσει στην τελική ρήξη.

capital.gr

«Είμαστε κυβέρνηση. Δεν είμαστε εξουσία»

Του Σάκη Μουμτζή

Ο πρωθυπουργός Αλ.Τσίπρας σε ανύποπτο χρόνο έκανε αυτή τη διαπίστωση, που υποδηλώνει και την εύλογη πρόθεση του, να γίνει ο Σύριζα εξουσία. Να ελέγξει τους μηχανισμούς του κράτους και κυρίως να ελέγξει τις πιστώσεις των μεγάλων επιχειρήσεων καθώς και τους φοροελεγκτικούς μηχανισμούς. Τίποτα το παράταιρο. Αυτό επιθυμεί και επιδιώκει ο κάθε πρωθυπουργός. Άλλωστε όλοι οι προηγούμενοι προϊστάμενοι του ΣΔΟΕ, ήταν κομματικές επιλογές. Την αποπεμφθείσα δε, κ. Σαββαϊδου την επέλεξε ο κ. Στουρνάρας. Αρα, εκ πρώτης όψεως όλα είναι φυσιολογικά.

Μόνο που ο Σύριζα δεν είναι ένα φυσιολογικό κόμμα. Εξοπλισμένος ιδεολογικά με το μαρξισμό και εμφορούμενος από την αντικαπιταλιστική λογική, θεωρεί την ταξική πάλη κινητήρια δύναμη της πολιτικής του. Και τα στελέχη του δεν το κρύβουν, το λένε. Αναζητούν την ταξικότητα της ψήφου των πρόσφατων εκλογών και όλες τους οι κινήσεις, όπως διατείνονται, έχουν συγκεκριμένες κοινωνικές στοχεύσεις. Δεν ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη του κοινωνικού συνόλου αλλά για την προστασία μόνο των στρωμάτων που τους ψήφισαν.

Ο έλεγχος των μηχανισμών του κράτους και η απόπειρα χειραγώγησης των ΜΜΕ, σε αυτή τη φάση, μάλλον δεν δημιουργούν κινδύνους για την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, όμως ελλοχεύει ο κίνδυνος, λόγω αυτού ακριβώς του διπλού ελέγχου, να διαμορφωθεί μία πλειοψηφία που θα αμφισβητήσει πάνω στη συγκρουσιακή-κινηματική πρακτική τους θεσμούς της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Το σκηνικό γίνεται αρκετά πιό σκοτεινό, αν λάβουμε υπ΄όψη τις αποκαλύψεις που κάνουν τα ίδια τα πρωτοκλασάτα στελέχη του Σύριζα, για τις επαφές που έκαναν με τη Βενεζουέλα, το Ιράν και τη Ρωσία, για τη σύναψη δανείου 5 δισ. με στόχο την έξοδο από το ευρώ. Πολύ απλά, στο ευρώ παραμείναμε γιατί κανένας δεν τους δάνεισε. Είναι προφανές πως αν η διεθνής συγκυρία μεταβληθεί το θέμα μπορεί να επανέλθει, γιατί η παραμονή στην ευρωζώνη, όπως αποδείχτηκε, δεν είναι αποτέλεσμα στρατηγικής επιλογής του Σύριζα, αλλά των συγκεκριμένων περιστάσεων.

Αλλωστε, το κομματικό τους έντυπο και τα στελέχη τους επικαλούνταν τους τακτικούς ελιγμούς που έκανε ο Λένιν, ώστε την τελική μάχη να τη δώσει υπό καλύτερους όρους. Ετσι, αρθρογραφούσαν υποστηρίζοντας, πως με την υποχώρηση της 13ης Ιουλίου 2015, κέρδισαν και αυτοί χρόνο. Και η ερώτηση είναι: χρόνο προς τι; Μα, για να δώσουν τη μεγάλη μάχη υπό καλύτερες συνθήκες. Οι ίδιοι τα λένε με τους παραλληλισμούς τους, τα λενινιστικά τσιτάτα που επικαλούνται και το συγκρουσιακο λόγο που εκφέρουν.

Στο Σύριζα, έχουν ένα προσόν. Είναι ειλικρινείς. Προαναγγέλλουν τις προθέσεις τους σε ανύποπτο χρόνο. Το δυσάρεστο είναι πως ελάχιστοι παίρνουν στα σοβαρά τα λεγόμενα τους. Και δεν θα έπρεπε.

Ολες αυτές οι κινήσεις ελέγχου των τομέων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, δεν γίνονται για την αναπαραγωγή της εξουσίας τους μέσα στα πλαίσια του συστήματος, αλλά για την ανατροπή του συστήματος που θα επιφέρει και τη μονιμοποίηση της εξουσίας τους. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη αυτού του στρατηγικού στόχου είναι η ρήξη με τους εταίρους. Την αποτόλμησαν μία φορά και συνετρίβησαν. Υποχώρησαν τακτικά και μόλις αισθανθούν πανίσχυροι στο εσωτερικό μέτωπο, θα την επανατολμήσουν. Ηδη, ιχνογραφούνται τα πεδία των νέων εντάσεων. Αλλωστε η εφαρμογή ενός «ξένου» προγράμματος επειδή δεν προσφέρει θετική διέξοδο, μόνο σαν ελιγμός μπορεί να αντιμετωπισθεί, που θα οδηγήσει στην τελική ρήξη.

* Ο κ. Σάκης Μουμτζής είναι συγγραφέας

Advertisements