Όσοι παρακολουθούν τα σχόλια της καλύβας ίσως θυμούνται την επίμονη θέση μου για μια κυβέρνηση πέραν του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Ο λόγος ήταν ότι δεν πίστευα ότι ο χώρος αυτών των δύο κομμάτων είναι σε θέση να δώσει μια κυβερνητική ομάδα αντίστοιχη των προβλημάτων που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα. Η θέση αυτή επιβεβαιώνεται στην πράξη, πριν κλείσουν δυο μήνες από τις (περιττές, στο χρόνο που έγιναν) εκλογές του Σεπτεμβρίου. Αυτό δεν με κάνει να χαίρομαι, αλλά να ανησυχώ περισσότερο από πριν. Δεν διαθέτουμε μια καλή κυβέρνηση – και η αντιπολίτευση είναι ακόμα χειρότερη. Την ώρα που το βαθύ κράτος παραμένει άθικτο (και μη ελεγχόμενο από την κυβέρνηση) και αποδεικνύει ότι είναι σε θέση να παρεμβαίνει στην πολιτική ατζέντα, ακόμα και σε θέματα που συνδέονται άμεσα με την εξωτερική πολιτική της χώρας (περίπτωση ποντιακού πολέμου, με αφορμή τον Φίλη). Την ίδια ώρα που η κυβερνητική ασυνεννοησία / ασυναρτησία / ανικανότητα δοξάζεται στη περίπτωση των λιμανιών και των υπό ιδιωτικοποίηση αεροδρομίων – όταν την κυβερνητική πολιτική σαμποτάρουν υπουργοί ή κορυφαία στελέχη της διοίκησης. Την ώρα που η κυβέρνηση επιλέγει να δώσει μια λάθος μάχη, υπερασπιζόμενη ουτοπικά υψηλά όρια στην προστασία της α’ κατοικίας, αντί να επικεντρωθεί στο μείζον θέμα της ουσιαστικής κατάργησης των 100 δόσεων, που απαιτούν εκβιαστικά (και παράλογα) οι συν- εταίροι. Την ώρα που ελλοχεύει ο κίνδυνος να γίνει η χώρα μας, άθελά της, μια τεράστια αποθήκη προσφύγων, επειδή η ΕΕ είναι ανίκανη να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των προσφυγικών ροών. Την ώρα που απηυδισμένοι απ’ όσα γίνονται και απ’ όσα δεν γίνονται γινόμαστε υποχρεωτικά θεατές παραστάσεων με σενάρια παρόμοια μ’ εκείνα αμερικάνικων b-movies (υπόθεση Πανούση).

Δεν θέλω η κυβέρνηση να καταρρεύσει, γιατί εναλλακτική λύση δεν υπάρχει, αυτή την εποχή. Αλλά, πρωτίστως, δεν θέλω να καταρρεύσει η χώρα μου – και η Δημοκρατία στη χώρα μου. Και δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, τους επόμενους μήνες. Γι’ αυτό επιμένω και πάλι στην ανάγκη μιας μεγάλης εθνικής συνεννόησης, όσο υπάρχουν περιθώρια για κάτι τέτοιο.

Advertisements