3dc8748a4835a7724bfa97ac05499348Μια μεγάλη εβδομάδα

Φεβρουαρίου 1, 2015 in comments

Ολοκληρώνεται η πρώτη βδομάδα. Μια μεγάλη βδομάδα, από τις πολιτικά σημαντικότερες που έχουν περάσει από το 1974 και μετά.

Η νέα κυβέρνηση έπιασε ευθύς εξαρχής τον ταύρο από τα κέρατα: τέλος η τρόικα, τέλος το Μνημόνιο, τέλος οι καταστροφικές πολιτικές για την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Ζήτησε πολιτική διαπραγμάτευση και συνεννόηση με τους εταίρους, για να βγει από το θανατηφόρο αδιέξοδο η Ελλάδα και από την αποτελμάτωση η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δεν γνωρίζουμε τι αποτελέσματα θα έχει αυτή η προσπάθεια, δεν ξέρουμε κατά πόσο θα καμφθεί η λυσσώδης επιμονή της Γερμανίας, κατά κύριο λόγο, στην αποτυχημένη για όλους πολιτική που επιβλήθηκε στην Ελλάδα. Περιμένουμε το καλύτερο, αλλά πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι και για το χειρότερο: να μην αλλάξει τίποτα, σε πρώτη φάση.

Όσοι υποστηρίζαμε με επιμονή ότι η πολιτική της τρόικας είναι καταστροφή και αναζητούσαμε μιαν άλλη συμφωνία μέσα στην Ευρωζώνη και το ευρώ, στηρίζουμε την κυβέρνηση Τσίπρα ακριβώς επειδή έκανε την πολιτική μας βούληση πράξη: άλλαξε αμέσως το πλαίσιο και αναζητά μια λύση συμβατή με την επιβίωση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είμαστε έτοιμοι να πανηγυρίσουμε για μια άμεση καλή ή απλά αποδεκτή εξέλιξη, αλλά και να στηρίξουμε την κυβέρνηση Τσίπρα αν τα πράγματα πάνε στραβά: επιστροφή στον αργό θάνατο και την απελπισία του αδιεξόδου στο οποίο μας οδήγησε το ΝΔΣΟΚ, απλά δεν είναι νοητή.

Αυτά για τις σχέσεις με τους άλλους. Για τις μεταξύ μας, που είναι εξίσου σημαντικές, σε επόμενο σχόλιο.

*

Το ένα μανίκι του ζουρλομανδύα

Φεβρουαρίου 4, 2015 in comments

Το ένα από τα δυο μανίκια του ζουρλομανδύα που φόρεσε στη χώρα το ΝΔΣΟΚ και την έδεσε για τα καλά είναι η φορολογία εισοδήματος – ακόμα και η φορολογία μη εισοδήματος. Το άλλο είναι η εγκληματική στέρηση ρευστότητας στην πραγματική επιχειρηματικότητα. Τα δυο μανίκια δεμένα σφιχτά πίσω στην πλάτη πριμοδοτούν συστηματικά το μαύρο: τη μαύρη απελπισία από τη μια, που έχει εκτός των άλλων σοβαρότατες πολιτικές συνέπειες και τη μαύρη οικονομία από την άλλη, σε άπειρες αποχρώσεις από το σκούρο γκρι της νομιμοφάνειας στην εργασία, τα εμπορεύματα και τις υπηρεσίες, μέχρι το βαθύ μαύρο της καρα-παράνομης νύχτας, συμπεριλαμβανομένου του λαθρεμπορίου. Σε ό,τι αφορά τη φορολογία έχουμε τις πρώτες ενδείξεις ότι η λογική επιστρέφει, αρκεί από τη μάνα ως τη μαμή να μη χαθεί το βρέφος. ΥΓ. Για να μη μιλάμε στο βρόντο, λυδία λίθος είναι η ταχύτατη δημιουργία ενός σύγχρονου (= μακριά τα κομματόσκυλα!) και αποτελεσματικού ελεγκτικού και εισπρακτικού μηχανισμού. Αλλιώς θα μας μείνουν για μια ακόμα φορά στο χέρι οι καλές προθέσεις, να τις βράσουμε και να πιούμε το ζουμί τους.

Σχεδιάζεται ενιαία φορολογική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα | Ελληνική Οικονομία | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

b9ab2dcd7964a5aeb9cb4f1ce9c1cb75

Οι τρύπες στα ταμεία και τα φάρμακα

Φεβρουαρίου 4, 2015 in comments

Όποιος ενδιαφέρεται για λεπτομέρειες μπορεί να δει τη σχετική έρευνα – αλήθεια, ποιος τη χρηματοδότησε; Δεν πρέπει όμως βλέποντας τα δέντρα να χάνουμε το δάσος: οι υπηρεσίες υγείας και τα φάρμακα είναι πλέον πανάκριβα σε όλο τον κόσμο και δεν πρόκειται να φτηνύνουν στο ορατό μέλλον. Οι δαπάνες είναι και θα μείνουν ιλιγγιώδεις, αν συνυπολογίσουμε και εκείνες του ιδιωτικού τομέα. Δυο πράγματα χρειάζονται: ξερίζωμα κάθε μικρής και μεγάλης μαφίας που νέμεται τους δημόσιους και τους ιδιωτικούς πόρους, τόσο στο ΕΣΥ όσο και στον ιδιωτικό τομέα και Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας χωρίς συμβιβασμούς. Έτσι θα κερδίσουν οι Έλληνες πολίτες επί της ουσίας και ταυτόχρονα μπορεί να γίνει εξορθολογισμός των δαπανών.

Τρύπα μισού δισ. ευρώ στα δημόσια ταμεία από τα φάρμακα – Ειδήσεις – Ελλάδα – in.gr.

*

Blitzkrieg

Φεβρουαρίου 4, 2015 in comments

Ο Δαβίδ νίκησε το φαβορί Γολιάθ, κατ’ εξαίρεση: Γι’ αυτό το περιστατικό παραμένει αιώνες τώρα μοναχικό παράδειγμα παρέκκλισης από τα συνήθη, ακόμα και εντός της Βίβλου. Όταν, ας πούμε, επιχείρησε ο Ιησούς να τα βάλει στα ίσια μ’ έναν ανώτερο αντίπαλο, πολύ σύντομα εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο.

Όσοι παρακολουθούν έκπληκτοι το επικοινωνιακό blitzkrieg που εξαπέλυσε αμέσως μόλις σχηματίστηκε η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας εναντίον της κατεστημένης Γερμανικής (ας την πούμε έτσι) κατάστασης των πραγμάτων στην ΕΕ, εύλογα αμφιβάλουν για την εξέλιξη των πραγμάτων, εκεί που περίμεναν την εύκολη νίκη του Γολιάθ και τον εξευτελισμό, που ισοδυναμεί με πολιτικό θάνατο, του αδύναμου Τσίπρα.

Πρέπει καταρχήν να σημειώσουμε ότι η τακτική του blitzkrieg, της καταιγιστικής δηλαδή δημόσιας διπλωματίας σε διεθνές επίπεδο, χωρίς ούτε καν να έχει υπάρξει συνάντηση γνωριμίας με τον Γολιάθ, ήταν ευφυής επιλογή. Διότι, με την (προφανώς προετοιμασμένη και αναμενόμενη) βοήθεια έμπειρων και ευέλικτων συμμάχων που πήραν αστραπιαία το μέρος του Τσίπρα, δόθηκε έγκαιρα η ανεκτίμητη πολιτική νομιμοποίηση στη νέα «αριστερή» ελληνική κυβέρνηση: όταν μιλάει για λογαριασμό σου ο Ομπάμα, θα σε ακούσουν στη συνέχεια όλοι, ακόμα και ο Γολιάθ. Αν είχε επιλεγεί η πεπατημένη της κλασικής διπλωματίας ο αγώνας θα είχε ήδη λήξει, με το αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Άλλο όμως να σε ακούσουν και άλλο να περάσεις τη δική σου άποψη, ειδικά όταν αυτή εμπεριέχει κόκκινα πανιά για τα μάτια του οργισμένου ταύρου, όπως το κούρεμα του χρέους. Ξαφνιάζοντας πάλι, με δική της πρωτοβουλία, η ελληνική πλευρά αποσύρει την κακιά λέξη και δίνει, δημόσια πάντα, άλλες εναλλακτικές. Η διεθνής κοινή γνώμη, που ήταν έτοιμη να δει το Δαβίδ να πηγαίνει άκλαυτος, ανανεώνει το ενδιαφέρον της. Ειδικά όταν το πακέτο της ελληνικής πλευράς συμπληρώνεται, πάντα σε καταιγιστικούς, αναπάντεχους  ρυθμούς, με το μεγάλο δέλεαρ της υπόσχεσης για καθυπόταξη των εγχώριων ολιγαρχών της διαπλοκής, κάτι που επιθυμεί διακαώς η ευρωπαϊκή ελίτ – κατά ευτυχή σύμπτωση μαζί με τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Ταυτόχρονα, στο εσωτερικό της χώρας, οι εξελίξεις αναπτερώνουν το ηθικό του κόσμου και συσπειρώνουν υπέρ της κυβέρνησης πολλούς που δεν είχαν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ. Με το κατεξοχήν ευαίσθητο βαρόμετρο, το Χρηματιστήριο, να ανεβαίνει σκανδαλωδώς αντί να γκρεμίζεται, χάρη στην απρόσμενα καλή υποδοχή στο εξωτερικό της δημόσιας διπλωματικής ελληνικής καμπάνιας, αλλά και χάρη στις κινήσεις του μαέστρου Δραγασάκη στην Αθήνα. Οι επενδυτές, απηυδισμένοι από τη μιζέρια και τη γκαντεμιά του σαξές – στόρι, δίνουν τη δική τους ψήφο εμπιστοσύνης, βλέποντας τις σαφείς ενδείξεις συνεννόησης της κυβέρνησης με τις Τράπεζες.

Τα περί μονομερούς κουρέματος του χρέους, δηλαδή την εγκατάλειψη του ευρώ, ίσως να τα πίστευαν κάποιοι εκτός πραγματικότητας, αλλά αυτό δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αύριο που ο Βαρουφάκης θα συναντήσει τον Σόιμπλε, ο δεύτερος θα τον ακούσει, θέλοντας και μη, γιατί αν τον αποπάρει άνευ όρων (όπως θα συνέβαινε αν ο Έλληνας υπουργός έφτανε στο Βερολίνο δια της πεπατημένης) θα βρεθεί δαχτυλοδεικτούμενος  ακόμα και μέσα στην ίδια τη Γερμανία. Άσε την πραγματικά ευρηματική επικοινωνιακά για τη Γερμανική κοινή γνώμη επίκληση ενός φανταστικού «σχεδίου Μέρκελ», κατά το σχέδιο Μάρσαλ.

Πολιτικά και επικοινωνιακά το ελληνικό blitzkrieg είχε απόλυτη επιτυχία: αιφνιδίασε τον αντίπαλο και όχι μόνο κράτησε στην αρένα τον μικρό μονομάχο τις πρώτες δύσκολες στιγμές, αλλά του χάρισε την συμπάθεια και την υποστήριξη, ίσως και τον σεβασμό, του διεθνούς κοινού. Στο οποίο υπάρχουν ακόμα και ένθερμοι υποστηρικτές του – αυτοί που σε λίγο καιρό θα πρέπει να δώσουν τη δική τους μάχη στην αρένα.

Κατόπιν αυτών, ακόμα κι αν υπάρξει νοκ άουτ τώρα και η ελληνική κυβέρνηση δεν πετύχει  το στόχο της για μια έντιμη ισοπαλία, θα επανέλθει μέσα στη χρονιά – με παρέα, δηλαδή με πολύ καλύτερες προοπτικές.

0f4468ec7e4f943468833cefee00947c

Μετά τον Σόιμπλε

Φεβρουαρίου 5, 2015 in comments

Ουδέποτε βρέθηκα ανάμεσα σ’ εκείνους που προσδοκούσαν τα… απροσδόκητα στην αναμενόμενη προσπάθεια της νέας κυβέρνησης να απαλλάξει την Ελλάδα από το ζουρλομανδύα της τρόικας και του Μνημονίου. Όσοι παρακολουθούν τα σχόλια της καλύβας θυμούνται το μόνιμο μότο: το βάρος της προσπάθειας πρέπει να αφορά τα εντός της χώρας!

Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι η επιλογή της κυβέρνησης για επικοινωνιακό Blitzkrieg με το καλημέρα ήταν σωστή και, ακόμα περισσότερο, υλοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο: όλος ο κόσμος τώρα (και κυρίως οι Ευρωπαίοι) γνωρίζουν ότι υπάρχει μια άλλη πολιτική για την Ευρώπη, που μπορεί να αντικαταστήσει την πολλαπλά αποτυχημένη για τους Ευρωπαϊκούς λαούς και τις χώρες της ΕΕ πολιτική που επέβαλε η καθοριστική και υποχρεωτική για όλους θέληση της Γερμανίας.

Εύλογα θα ρωτήσει κάποιος: και τι κέρδισε η Ελλάδα, αφού επί της ουσίας δεν θα αλλάξουν τα δεδομένα στη σχέση της με τους «δανειστές»;

Εκτιμώ ότι κέρδισε πολλά, με πρώτο την ολική επαναφορά της στον κύκλο των αξιοσέβαστων χωρών της Ευρώπης, από τον οποίο είχε αποβληθεί. Δεύτερον, έθεσε σημαντικές υποθήκες για το κοντινό μέλλον, καθώς ο πολιτικός σπόρος που ρίχτηκε από ελληνικό χέρι θα φυτρώσει και θα καρπίσει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που καίγονται εξίσου για την απαλλαγή τους από την αδιέξοδη πολιτική που έχει επιβάλλει η Γερμανία. Αυτό σημαίνει ότι στο ορατό μέλλον η χώρα μας θα έχει μια νέα ευκαιρία, αυτή τη φορά μαζί με συμμάχους – δηλαδή με πολύ καλύτερες προοπτικές. Τρίτον, δημιούργησε προϋποθέσεις στήριξης από την ΕΕ στη δική της ατζέντα των μεταρρυθμίσεων, οι οποίες θα είναι (σύμφωνα  με τον πρωθυπουργό) καταιγιστικές και ουσιαστικές: το ότι η παρούσα κυβέρνηση μπορεί να υλοποιήσει πραγματικές μεταρρυθμίσεις είναι το μεγάλο της πλεονέκτημα, το οποίο μπορεί να κάνει ακόμα και τον Σόιμπλε να συνεργαστεί μαζί της και να τη βοηθήσει, τουλάχιστον μέχρι ένα σημείο.

Η συνέχεια θα είναι δύσκολη, αλλά περιλαμβάνει την πιθανότητα της ανάταξης για τη χώρα μας και τους ανθρώπους της. Κάτι που δεν θα μπορούσαμε να το πούμε μόλις δέκα μέρες πριν.

*

Διαπραγματεύσεις και εκβιασμοί

Φεβρουαρίου 7, 2015 in comments

Όλη η Ελλάδα… διαπραγματεύεται – εκτός από κάποιους γραφικούς, πχ στην Πάτρα, που κατέβασαν ήδη  τη σημαία της ΕΕ από το δημαρχείο της πόλης τους, θυμίζοντας ότι δεν υπάρχει όριο  στην αφασία.

Το μήνυμα που φτάνει ως εμάς είναι ότι στην ΕΕ των 19 έχει ήδη επιβληθεί η Γερμανική θέληση: οι 18 ζητάνε από την Ελλάδα πλήρη συμμόρφωση στις εντολές του Βερολίνου, αν και πολλοί απ’ αυτούς θεωρούν την πολιτική που επιβάλλουν οι Γερμανοί καταστροφική και για τις χώρες τους και για την Ευρώπη. Το ίδιο μήνυμα εκπέμπεται από τις ΗΠΑ, οι οποίες προφανώς δεν επιλέγουν να κοντράρουν για χάρη μας τους Γερμανούς, ενόψει της νέας φάσης στην οποία μπαίνει η Ουκρανική κρίση. Έστω κι αν ο ίδιος ο Ομπάμα δήλωσε πριν λίγες μέρες ότι η πολιτική της λιτότητας στην Ευρώπη είναι λάθος και εγκυμονεί κινδύνους για την παγκόσμια οικονομία.

Στην ελληνική προσπάθεια συμπαρίστανται διανοούμενοι, οικονομολόγοι, εργατικά συνδικάτα, πολιτικά κινήματα, κειμενογράφοι, αναλυτές και ένα σημαντικό μέρος της διεθνούς κοινής γνώμης, δείχνοντας μια εικόνα από το μέλλον.  Ωστόσο κανένας από αυτούς δεν ψηφίζει στο Eurogroup της επόμενης Τετάρτης.

Στηρίζουμε την κυβέρνηση της χώρας μας στην άνιση προσπάθεια που κάνει: είναι η δική μας μάχη αυτή που δίνεται, για την Ελλάδα σε μια Ευρώπη των πολιτών και όχι των αγορών, δεν είμαστε ουδέτεροι θεατές. Ακόμα κι αν, υπό το βάρος του ωμού εκβιασμού, η Ελλάδα υποχρεωθεί σε αναδίπλωση άνευ όρων, σε αναμονή μιας καλύτερης ευκαιρίας.

*

Ούτε μιζέρια, ούτε απερισκεψία

Φεβρουαρίου 9, 2015 in comments

Δε συμμερίζομαι αυτούς που καταστροφολογούν προβλέποντας ότι η χώρα μας βυθίζεται, εντός των ημερών. Ούτε κι εκείνους που έχουν ξεσαλώσει νομίζοντας ότι τώρα… διορθώνεται η Συμφωνία της Βάρκιζας.

Και οι δύο προσεγγίσεις είναι εκτός πραγματικότητας. Η πρώτη γιατί η χώρα (δηλαδή οι Έλληνες) ήταν ήδη στο νερό μέχρι το λαιμό, χωρίς ελπίδα βελτίωσης. Η δεύτερη γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα αστικό κόμμα, όπως το διατύπωσε εύστοχα ο πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις:  «Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας και θα το υπερασπιστούμε μέχρι τέλους». Για την ακρίβεια, ο ΣΥΡΙΖΑ στο σύνολό του και με την εσωτερική του ποικιλία είναι το αστικό κόμμα που χρειαζόταν απεγνωσμένα η χώρα, για να αντικαταστήσει στην κυβέρνηση τις πολιτικές συμμορίες του ΝΔΣΟΚ.

Αυτά όμως θα έχουμε την ευκαιρία να τα συζητήσουμε με την ησυχία μας στο μέλλον. Τώρα προέχει η αποφασιστική στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στη μεγάλη προσπάθεια που κάνει για να πετύχει έναν έντιμο συμβιβασμό με τους εταίρους της Ευρωζώνης. Γιατί και σε αυτό το επίπεδο η νέα ελληνική κυβέρνηση αποδεικνύεται πως τολμά να προωθεί μια κατεξοχήν ευρωπαϊκή πολιτική, η οποία προσπαθεί να μεταθέσει το ενδιαφέρον (= για το συμφέρον ποιών χαράζονται οι πολιτικές) από τις αγορές στους Ευρωπαίους πολίτες.

Η Ελλάδα δεν είναι μόνη σ’ αυτή τη μεγάλη και δύσκολη μάχη. Επιπλέον, έχει ήδη δημιουργήσει μεγάλες ρωγμές στην ιδεολογική μονοκρατορία της κυρίαρχης ευρωπαϊκής ελίτ και αυτό δεν είναι αναστρέψιμο. Έστω κι αν στις επόμενες μέρες επιβεβαιωθεί προσωρινά η καταθλιπτική εμμονή στη Γερμανική Ευρώπη.

99e4cdac9ecbf8814f0216b857d09d5c

Εξωτερικό και εσωτερικό

Φεβρουαρίου 12, 2015 in comments

  • Τις βδομάδες πριν τις εκλογές υποστήριζα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε:

να συναινέσει στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την προηγούμενη

Βουλή. Που σημαίνει ότι θα λειτουργούσε θεσμικά (με μεγάλο όφελος για τη

Δημοκρατία) και, ως επιβράβευση, θα εξέλεγε Πρόεδρο της αρεσκείας του.

  • να μην εκβιάσει πρόωρες εκλογές ή να μη δώσει τη δυνατότητα του στρίβειν δια των εκλογών στο ΝΔΣΟΚ. Αντίθετα, να αφήσει το ΝΔΣΟΚ να καταρρεύσει από μόνο του, υπό το βάρος της επικίνδυνης τοξικότητάς του για τη χώρα, είτε αυτό συνέβαινε το Μάρτιο, είτε τον Ιούνιο, είτε στο τέλος του 2015. Και στις εκλογές να έχει (υπέθετα) καθαρή αυτοδυναμία, αλλά και κάτι περισσότερο: πολιτική ηγεμονία.
  • να μην εξαντλήσει τις δυνάμεις του στον (εν πολλοίς μάταιο) αγώνα με τους εταίρους και δανειστές για το περίφημο κούρεμα του χρέους, αλλά να προχωρήσει ταχύτατα σε μια συμφωνία (η οποία προφανώς δεν θα μας άρεσε) και να επικεντρωθεί στις μεγάλες ρήξεις και ανατροπές που απαιτούνται στο εσωτερικό της χώρας.

Όπως ήταν πολύ φυσικό, οι πολιτικοί, δηλαδή οι ιθύνοντες του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έδωσαν σημασία σε όσα έλεγε ένας μπλόγκερ από μια καλύβα ψηλά στο βουνό. Δεν έχω καμιά διάθεση αυτοδικαίωσης, αλλά δεν έχω αλλάξει γνώμη ως προς την ορθότητα (συγχωρείστε μου την διαφαινόμενη ματαιοδοξία) του δικού μου πολιτικού σχεδιασμού.  Αντιθέτως, υποστηρίζω όσο μπορώ τις προσπάθειες της νέας κυβέρνησης. Με την οποία δεν ταυτίζομαι, φυσικά, αλλά έχω ειλικρινή επιθυμία να πετύχει στη δύσκολη αποστολή της.

Ωστόσο, με την εμπειρία των πολύ πυκνών σε πολιτική ύλη ημερών που μεσολάβησαν από τις 25 Ιανουαρίου ως σήμερα, ανανεώνω τη βασική μου θέση: να κλείσει το ταχύτερο δυνατόν το εξωτερικό μέτωπο. Έτσι κι αλλιώς η συμφωνία θα είναι κακή ή περισσότερο κακή, αλλά θα είναι προσωρινή: οι εμμονές της κυρίαρχης ελίτ στην Ευρώπη όχι μόνο έχουν αποτύχει παταγωδώς, αλλά αυτό γίνεται πλέον συνείδηση στους Ευρωπαίους πολίτες, κάτι που πολύ σύντομα θα δημιουργήσει ένα πολιτικό τσουνάμι που θα αλλάξει τους σημερινούς συσχετισμούς. Σ’ αυτό η συμβολή της Ελλάδας (και ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ και της νέας ελληνικής κυβέρνησης) υπήρξε καθοριστική. Αλλά υπάρχει πάντα το θέμα του σωστού timing για τον συμβιβασμό ο οποίος θα σου επιτρέψει, όσο κακός κι αν είναι,  να επανέλθεις με πολύ καλύτερες προοπτικές, δηλαδή με δυνατές συμμαχίες και προοπτικές νίκης.

Στο μεταξύ, το εσωτερικό μέτωπο περιμένει. Εκεί θα κριθεί το παιγνίδι, εκεί πρέπει να δοθεί το βάρος. Οι πολίτες έχουν και κρίση και ρεαλισμό. Καταλαβαίνουν ότι δεν μπορείς με το καλημέρα να κερδίσεις πολιτικά τον Σόιμπλε. Περιμένουν όμως και απαιτούν να κερδίσεις τη μάχη με τα εντόπια πιράνχας που κατασπαράζουν συστηματικά και ασύδοτα την Ελλάδα: τους πόρους της, τους ανθρώπους της, το περιβάλλον, την αξιοπρέπειά της και την ίδια τη Δημοκρατία.

Η ευκαιρία να γίνει κάτι πραγματικά καλό για τον τόπο εμφανίζεται εξαιρετικά  σπάνια. Σήμερα ζούμε τις πρώτες μέρες μιας τέτοιας ιστορικής ευκαιρίας, η οποία μπορεί να χαθεί – μπορεί όμως και να κερδηθεί. Όσοι βοηθήσουν, καθένας με τον τρόπο του, να συμβεί το δεύτερο θα έχουν λειτουργήσει σωστά ως Έλληνες και ως Ευρωπαίοι πολίτες.

*

Η ζωή μετά

Φεβρουαρίου 13, 2015 in comments

Το μήνυμα που ακολουθεί αποδείχτηκε στο φ/μπ ως ένα από τα δημοφιλέστερα ( = με πολλά λάικ) που έχω γράψει τελευταία:

Η χρήση της λέξης «κωλοτούμπα» είναι η παρηγοριά του άρρωστου αντι-συριζαίου. Πιθανότατα και του άρρωστου συριζαίου. Όσοι δεν ανήκουμε σ’ αυτές τις κατηγορίες δεν έχουμε λόγο να μην είμαστε χαρούμενοι με τις αποψινές εξελίξεις.

Οι προσεκτικοί και όσοι δεν διακατέχονται από πολιτική τυφλοποντικίαση (του Αυλωνίτη είναι αυτό) περίμεναν τη συμφωνία, τουλάχιστον από τη στιγμή που βγήκε κοτζάμ Ομπάμα να υποστηρίζει δημόσια ΣΥΡΙΖΑ. Δε μπορεί να ήταν τυχαίο, ούτε οι Γερμανοί  να μη το ήξεραν, εξαρχής.

Η συμφωνία είναι γεγονός – και περιέχει υποχωρήσεις και από τις δύο πλευρές. Η Μέρκελ έδωσε λίγα για να μη χάσει πολλά και ο Τσίπρας έδωσε πολλά, για να μη τα χάσει όλα. Αυτό μπορούσε να συμβεί στην παρούσα φάση, αυτό συνέβη. Δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε την τεράστια πολιτική δυναμική που δημιουργήθηκε από τις κινήσεις της νέας ελληνικής κυβέρνησης στην Ευρώπη και, φυσικά, στην Ελλάδα.

Υπάρχουν όμως και οι καθαρά χαμένοι. Ένας είναι ο Ραχόι. Ένας άλλος, ο Σαμαράς. Χαμένοι θα αποδειχτούν και όσοι διατύπωναν προτάσεις εκτός πραγματικότητας αν επιμείνουν, αν δηλαδή προσπαθήσουν να υπονομεύσουν την κυβέρνηση Τσίπρα, εκ των ένδον: Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ήθελε αυτό ακριβώς, την Ελλάδα να γίνεται και πάλι αξιοσέβαστη χώρα, στην Ευρώπη και το ευρώ.

ΥΓ. Τα εξωτερικά ήταν τα εύκολα. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, εντός, τα οποία είναι και τα πιο σημαντικά.

*

Π. Λαφαζάνης: «…οι λεγόμενοι εταίροι»

Φεβρουαρίου 15, 2015 in comments

Λάθος, μεγάλο λάθος κ. Παναγιώτη. Είναι οι εταίροι της χώρα μας, χωρίς αρνητικό προσδιορισμό, της Γερμανίας (φυσικά) συμπεριλαμβανομένης. Πρόκειται για μια μεγάλη και σταθερή επιλογή των Ελλήνων, η οποία δεν επηρεάζεται από τις συγκυριακές διαφωνίες, όσο οξείες κι αν είναι.

Αν χρειαστεί να γίνουμε μπίλιες με τους εταίρους, ας γίνουμε. Αν χρειαστεί να το τραβήξουμε στα άκρα, κανένα πρόβλημα, η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα στηρίξει την κυβέρνηση Τσίπρα, ακόμα και στις πιο δύσκολες επιλογές, ακόμα και στη ρήξη – μέχρι να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή συμφωνία.

Αλλά, να χαρείς, όχι «…οι λεγόμενοι εταίροι»! Τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη και το ευρώ δεν είναι μόνο κάποιοι κολλημένοι νεοφιλελεύθεροι και εθνικιστές στις διάφορες ευρωπαϊκές χώρες που την υπονομεύουν. Είναι και οι δικοί μας κολλημένοι, που αντιμετωπίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση σαν εχθρό ή σαν το μεγάλο μειονέκτημα της χώρας.

Πρόβλημά τους! Το οποίο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει πρόβλημα της νέας ελληνικής κυβέρνησης.

 

8383cde05d09f4ee8181616957684c42

Τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ

Φεβρουαρίου 15, 2015 in comments

Διαβάζεις και μελαγχολείς… Όχι για τις λεπτομέρειες, αλλά επί της αρχής: τα βιογραφικά, λέει, στα αρμόδια όργανα του ΣΥΡΙΖΑ! Δεν ξέρω λεπτομέρειες, αλλά αν ισχύει το δημοσίευμα πρόκειται για το χειρότερο δυνατό ξεκίνημα. Με εξαίρεση τις (ελάχιστες) πολιτικές θέσεις, όλες οι άλλες πρέπει να καλύπτονται με δημόσιες διαδικασίες, ανοιχτές σε όλους – και με απόλυτη διαφάνεια. Γιατί ο στόχος είναι να επιλεγούν οι καταλληλότεροι πολίτες και όχι οι καλύτεροι γλύφτες ή τα καλύτερα κομματόσκυλα. Ποιος πραγματικά σοβαρός άνθρωπος, που θέλει και μπορεί να προσφέρει, θα απευθυνθεί στα …όργανα του ΣΥΡΙΖΑ;

*

-Τα πρώτα βιογραφικά για τις θέσεις δημοσίων οργανισμών στη Θεσσαλονίκη κατατέθηκαν στα αρμόδια όργανα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι θέσεις είναι πολλές, το ίδιο και οι ενδιαφερόμενοι, για να αναλάβουν τους φορείς ή να συμμετάσχουν στα διοικητικά συμβούλια. Οι αμοιβές όμως, όπως γρήγορα διαπίστωσαν οι περισσότεροι, σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχουν και σε άλλες είναι ανάξιες λόγου. Γι’ αυτό και στο ΣΥΡΙΖΑ επιμένουν ότι εκείνο που μετράει είναι η διάθεση για προσφορά με βάση τις αρχές της Αριστεράς και οι δυνατότητες να αναδειχθούν τα πλεονεκτήματα και ο ρόλος κάθε φορέα ξεχωριστά. Για να επιτευχθεί αυτό το κομματικό προσωπικό δεν είναι αρκετό. Συνεπώς, ελέγχονται… εξονυχιστικά και οι εξωκομματικές προτάσεις. Ποιες θα περάσουν είναι ένα ζήτημα, καθώς υπάρχει σφοδρή αντίδραση από τους κομματικούς. Κάτι μας λέει ότι θα ζήσουμε ημέρες κατάρτισης ψηφοδελτίων…

Πηγή:

http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=212601

*

Αναβάλλεται η ανακοίνωση υποψηφίου ΠτΔ

Φεβρουαρίου 15, 2015 in comments

Συνέβη το πρώτο σοβαρό εσωκομματικό δυστύχημα στο ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι προφανές ότι κάποιοι επιχειρούν να καταστήσουν τον Τσίπρα πρωθυπουργό υπό κηδεμονία, αδιαφορώντας αν τον «τσαλακώνουν» πολιτικά.

Η υπόθεση πρέπει να ξεκαθαρίσει άμεσα και χωρίς την παραμικρή υποχώρηση από τους κανόνες της Δημοκρατίας. Ο λαός ψήφισε πρωθυπουργό και κυβέρνηση, μοναδική υπεύθυνη είναι η Βουλή και η κυβερνητική πλειοψηφία σε αυτή και όχι κάποιο (άγνωστο στους πολίτες και μη ελεγχόμενο από αυτούς) κομματικό ιερατείο.

*

Η προεδρική εκλογή

Φεβρουαρίου 16, 2015 in comments

Κάνουν μεγάλο λάθος όσοι υποστηρίζουν ότι η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι «καθαρά διακοσμητική». Πέραν των θεσμικών / τυπικών λειτουργιών του Προέδρου στο εσωτερικό και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας, οι οποίες ενίοτε μπορεί να αποδειχτούν ουσιαστικές, αυτός διαθέτει και ένα «πυρηνικό» πολιτικό όπλο: την παραίτησή του, σε περίπτωση ακραίας διαφωνίας με την κυβέρνηση. Κάτι που πρακτικά σημαίνει άμεσες γενικές εκλογές.

Συνεπώς δεν αρκεί κάποιος να είναι πετυχημένος καλλιτέχνης, συγγραφέας ή επιστήμονας, για να είναι αυτομάτως καλός ως υποψήφιος Πρόεδρος. Πρέπει να διαθέτει πολιτική εμπειρία και, επιπροσθέτως, την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης και, στην καλύτερη των περιπτώσεων, και των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Ο Δ. Αβραμόπουλος δεν έχει το προφίλ που θα επιθυμούσα να έχει ο επόμενος ΠτΔ. Συνάδει όμως η πρότασή του με τον επιτυχή (ως τώρα) κανόνα που θέλει η κυβέρνηση να προτείνει Πρόεδρο «από την άλλη πλευρά», ώστε να επιτυγχάνεται η ευρύτερη δυνατή συναίνεση του πολιτικού κόσμου, στη βάση της πολιτικής εμπιστοσύνης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε το λάθος  να εκβιάσει τις εκλογές, μη ψηφίζοντας Πρόεδρο, τον περασμένο Δεκέμβρη. Ο οποίος μάλιστα θα ήταν της επιλογής του. Το λάθος αυτό φαίνεται ότι του βγήκε σε καλό – αν και δεν είναι σίγουρο ότι αυτό θα ισχύσει και μετά τις μέρες του ενθουσιασμού. Σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάνει ένα ακόμα λάθος, εκλέγοντας (μόνος του) κάποιον υποψήφιο που… αναζητείται την τελευταία στιγμή.

Όσο για τον Λαφαζάνη και όσους συμπαρατάσσονται μαζί του, χθες αυτοκτόνησαν πολιτικά. Είναι μια προσωπική εκτίμηση, την επαλήθευση ή τη διάψευση της οποίας δεν θα αργήσουμε να δούμε. Ιδίως αν καταφέρουν να «αδειάσουν» μέχρι το τέλος τον πρωθυπουργό.

*

Eurogroup: φορέστε ήσυχα, σαν καλά παιδιά, το ζουρλομανδύα του Μνημονίου!

Φεβρουαρίου 16, 2015 in comments

Αυτό ήταν το μήνυμα που έδωσαν οι εταίροι μας στην ελληνική κυβέρνηση και στον ελληνικό λαό.

Αποκλείουν έτσι κάθε δυνατότητα για έντιμο συμβιβασμό, που θα λειτουργούσε προς όφελος όλων.

Παραμένει βέβαια η δυνατότητα για έναν εξευτελιστικό συμβιβασμό της χώρας μας.

Η απάντηση της ελληνικής πλευράς, όπως ήδη ακούστηκε από την κυβέρνηση, είναι «χάνετε το χρόνο σας».

Η διαπραγμάτευση βρίσκεται στα όρια της ρήξης – η κυβέρνηση έχει τη σταθερή υποστήριξη των Ελλήνων. Και όχι μόνο των Ελλήνων.

8759431d19f8ada2ff243e79352e2c15

Ο Σόιμπλε το τραβάει στα άκρα

Φεβρουαρίου 18, 2015 in comments

Η Γερμανία περιφρονεί με σκαιό τρόπο τη βούληση των Ελλήνων, όπως εκφράστηκε στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και κυριολεκτικά κοροϊδεύει και προσβάλλει την Ελληνική κυβέρνηση. Αγνοεί επιδεικτικά το πρωτοφανές κύμα στήριξης της Ελλάδας που εκδηλώθηκε από τη μια άκρη της Ευρώπης ως την άλλη. Δεν λαμβάνει υπόψη τους αναλυτές και τους οικονομολόγους που στα μεγαλύτερα ΜΜΕ προειδοποιούν ότι η πολιτική που έχει επιβάλει η Γερμανία στην ΕΕ είναι όχι μόνο αναποτελεσματική και αδιέξοδη, αλλά και επικίνδυνη για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρώ. Δεν διστάζει (δια του κ. Σόιμπλε) να υποτιμά δημοσίως ακόμα και τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, ως «μη καλά πληροφορημένο».

Η Γερμανία και ο κ. Σόιμπλε τα ξέρουν όλα και τα θέλουν όλα. Τορπιλίζουν με τη γνωστή τους συνέπεια κάθε πιθανότητα για έναν έντιμο συμβιβασμό, επιδιώκοντας την απόλυτη εξουθένωση και την εξευτελιστική παράδοση «άνευ όρων» της χώρας μας, επειδή αυτή τόλμησε να αμφισβητήσει τη Γερμανική επικυριαρχία στην ΕΕ – αναγκασμένη να το κάνει, για να σώσει τους ανθρώπους και την οικονομία της.

Με λίγα λόγια, η Γερμανία ξεπερνάει προκλητικά τα θεμιτά όρια, αυτά που της επιτρέπει η εξέχουσα θέση της στη Ευρώπη και επιχειρεί στα όρια τηςύβρεως, την οποία είναι γνωστό τι ακολουθεί.

Η ελληνική κυβέρνηση οδηγείται σε αδιέξοδο, χωρίς άλλη δυνατότητα εκτός από την παράδοση άνευ όρων. Οι Γερμανοί φαίνεται ότι δεν έχουν υπόψη μια από τις βασικές αρχές της στρατηγικής, όπως διατυπώθηκε από τον θεωρητικό  Σουν Τζου: Όταν περικυκλώνεις έναν εχθρό, άφηνέ του μια διέξοδο φυγής. Ίσως γι’ αυτό κερδίζουν τη μια μάχη μετά την άλλη – και στο τέλος χάνουν πάντοτε τον πόλεμο.

Μπλόκο Σόιμπλε στο αίτημα της Αθήνας για παράταση πριν καν… το καταθέσει ο Βαρουφάκης! – «Δεχόμαστε μόνο παράταση του Μνημονίου» – Απειλεί με Grexit | Οικονομία – NewsIt.gr.

*

Λίγο πριν το τέλος

Φεβρουαρίου 20, 2015 in comments

Η λογική λέει ότι όλοι ενδιαφέρονται για την προστασία της Ευρωζώνης και του ευρώ, συνεπώς δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρεθεί συμβιβαστική λύση στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα.

Μακάρι να είναι έτσι, αλλά υπάρχουν όλο και πυκνότερες υπόνοιες ότι όπου σταματάει η λογική αρχίζει… η Γερμανία. Η οποία προσπαθεί να ανταποκριθεί στο αίτημα της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών της ΕΕ μέσω της απερίφραστης χρήσης της οικονομικής (κυρίως) και της πολιτικής (πολύ λιγότερο) δύναμής της.

Κι αν οι Γερμανοί επιμείνουν ως το τέλος να επιζητούν την «πλήρη συμμόρφωση»; Τι πρέπει να κάνει τότε η ελληνική πλευρά; Να συμφωνήσει ή να επιμείνει στις «κόκκινες γραμμές» τις οποίες η ίδια έχει χαράξει;

Είναι προφανές ότι μας λείπει η γνώση όλων των παραμέτρων του προβλήματος – κάτι που γίνεται εμφανές από τη μελέτη της αρθρογραφίας των (υποτίθεται) πολύ καλύτερα ενημερωμένων «ειδικών» ανά τον πλανήτη: κυριολεκτικά, καθένας λέει το κοντό του και το μακρύ του, με πολύ καλά τεκμηριωμένες πλην αλληλοαποκλειόμενες αφηγήσεις!

Ούτως εχόντων, η πλέον λογική στάση για εμάς τους άμεσα ενδιαφερόμενους είναι η στήριξη της κυβέρνησής μας, σε όποια απόφαση καταλήξει ως προς το κλείσιμο της διαπραγμάτευσης. Ακόμα και στη χειρότερη δυνατή εκδοχή. Με την υποσημείωση ότι η ομάδα του Τσίπρα έκανε και συνεχίζει να κάνει μια εκπληκτική προσπάθεια, η οποία έπρεπε να γίνει ακόμα κι αν δεν δικαιωθεί άμεσα. Θα πάρει όσο χρόνο απαιτείται για να υπάρξουν αποτελέσματα ( = το οριστικό σκίσιμο του ζουρλομανδύα της λιτότητας και του θανάτου της οικονομίας και της κοινωνίας), αλλά το ποτάμι δε γυρίζει πίσω!

*

Μια βαθιά ανάσα

Φεβρουαρίου 21, 2015 in comments

Τελικά δεν δικαιώθηκαν ούτε οι καταστροφολόγοι, ούτε οι υπεραισιόδοξοι. Με τους πρώτους δεν αξίζει να ασχοληθούμε περισσότερο. Οι δεύτεροι, ας ξαναδούν ψύχραιμα τα δεδομένα.

Η ελληνική κυβέρνηση είχε στη διάθεσή της τρία όπλα: τους ενδεχόμενους κινδύνους για το ευρώ, αν συνέβαινε ρήξη αντί συμφωνίας, τις ακόμα σημαντικότερες γεωπολιτικές συνθήκες στο τόξο από την Ουκρανία ως τη Λιβύη και τη λογική των επιχειρημάτων, η οποία ενισχυόταν σημαντικά από το κύμα υποστήριξης που ξεσηκώθηκε σε όλον τον πλανήτη. Είχε κι ένα ακόμα: η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορούσε να εκβιαστεί λόγω προσωπικών αδυναμιών των στελεχών της, όπως πιθανότατα συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια.

Από την άλλη πλευρά υπήρχαν οι πανίσχυρες Γερμανικές λεγεώνες, συντεταγμένες και πειθαρχημένες, με την πρόθυμη ή απρόθυμη συμπαράταξη όλων των άλλων.  18 έναντι ενός, μέσα στο Eurogroup. Σε μια αντιπαράθεση όπου το οικονομικό μέρος ήταν το λιγότερο σημαντικό: εκείνο που έμπαινε σε αμφισβήτηση ήταν το ίδιο το μοντέλο λειτουργίας της Ευρωζώνης, το οποίο έχει εν πολλοίς μονταριστεί από τον παρόντα Γερμανό Υπουργό Οικονομικών!

Το τελικό αποτέλεσμα πρέπει να αφήνει ικανοποιημένες όλες τις πλευρές, εκτός ίσως από αυτούς που θα αντιμετωπίσουν εξαιτίας του εσωτερικά πολιτικά προβλήματα. Γιατί δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια ομαλή αλλαγή των βασικών οικονομικών δογμάτων της Ευρωζώνης, κάτι που είναι απολύτως απαραίτητο και για τις προοπτικές του ευρώ, αλλά και για τους Ευρωπαίους πολίτες.

Με αυτή την οπτική, η νέα ελληνική κυβέρνηση συνέβαλε ήδη σημαντικά, με την όλη της προσπάθεια, στη διαμόρφωση καλύτερων προοπτικών για την Ευρώπη. Παράλληλα, μέσα σε ελάχιστες βδομάδες αποκατέστησε την εικόνα της χώρας μας και το διεθνές της prestige, τα οποία είχαν υποβαθμιστεί δραματικά από το 2009 και μετά.

Δε χρειάζεται λοιπόν ούτε μικροψυχία, ούτε πείσματα, ούτε απογοήτευση. Ο ελληνικός λαός στήριξε με μοναδική ομοψυχία την κυβέρνησή του αυτές τις μέρες, γιατί έβλεπε σ’ αυτήν μαχητικότητα, σοβαρότητα και ελπίδα. Είναι στο χέρι του Τσίπρα και της ομάδας του να ενισχύσουν τη λαϊκή υποστήριξη προς την κυβέρνηση, προχωρώντας με αποφασιστικότητα και ταχύτητα στις μεγάλες τομές που απαιτούνται στο εσωτερικό της χώρας.

*

Θεμιτή κριτική ή ακραία ανευθυνότητα;

Φεβρουαρίου 24, 2015 in comments

Ο «λαός» δεν είναι χαζός, καταλαβαίνει πολύ καλά τι συμβαίνει – γι’ αυτό και υποστηρίζει σε πρωτοφανή ποσοστά τον Τσίπρα. Εκείνο που οφείλουν να καταλάβουν όσοι παρασιτούν πολιτικά στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι:

  • Η κυβέρνηση έχει εντολή και νομιμοποίηση από το εκλογικό σώμα για διαπραγμάτευση μιας «ευρωπαϊκής λύσης» στα προβλήματα της χώρας. Για κάτι διαφορετικό απαιτούνται νέες εκλογές.
  • Για όσους βιάζονται ή ζαλίζονται, το πρόβλημα είναι δικό τους και σε καμιά περίπτωση δε μπορεί να γίνει πρόβλημα της κυβέρνησης και της χώρας.

Κάθε πολιτική πράξη (ή δήλωση) πρέπει να γίνεται στο σωστό χρόνο. Οι πολίτες δικαιούνται να λένε ό,τι θέλουν, αλλά η άμεση ή έμμεση αμφισβήτηση της πολιτικής αξιοπιστίας της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού (γιατί περί αυτού πρόκειται) από κορυφαία κομματικά στελέχη, βουλευτές ή ευρωβουλευτές κλπ, την ώρα που η διαπραγμάτευση με τους εταίρους συνεχίζεται, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ακραία ανευθυνότητα.

Μέλος Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ: Τα μνημονιακα δεσμά δεν χαλαρώνουν -Η κυβέρνηση να πει την αλήθεια στο λαό | iefimerida.gr.

0431954dccf0b4ba1969f34812bb0e59

Το μέηλ Χαρδούβελη και η κωλοτούμπα

Φεβρουαρίου 25, 2015 in comments

Όσοι οδύρονται και σκίζουν τα ρούχα τους ολοφυρόμενοι, ρίχνοντας στάχτες στο κεφάλι τους και κάνοντας διάφορα καραγκιοζιλίκια για τηνκωλοτούμπα του Τσίπρα, ας διαβάσουν προσεχτικά τι είχε συμφωνήσει το ΝΔΣΟΚ με την τρόικα (νυν, Ζαφείρης). Τι μας περίμενε δηλαδή αν το ΝΔΣΟΚ κατάφερνε να κερδίσει τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.  Σε αδρές γραμμές, αυτό που είχαν συμφωνήσει και μας είχαν ετοιμάσει ήταν η τελειωτική βουτιά θανάτου στο σπιράλ της καθόδου, για την οικονομία και την κοινωνία. Με αυτό πρέπει να συγκρίνει κάθε τίμιος άνθρωπος αυτό που πέτυχε ο Τσίπρας και η ομάδα του, στην άνιση μάχη με τα θηρία. Και να κρίνει εκ του αποτελέσματος, σε εύλογο χρόνο, δηλαδή σύντομα. Γιατί είναι άλλο η κριτική στάση και άλλο η προσωπική ανευθυνότητα της κριτικής που έχει ως πρώτο μέλημα την αυτοδικαίωση και τον αυτοθαυμασμό.

*

Υπάρχει κυβερνητική πλειοψηφία;

Φεβρουαρίου 26, 2015 in comments

Αν αληθεύουν έστω κατά προσέγγιση όσα γράφονται για την άτυπη ψηφοφορία στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ (τα 2/3 υπέρ της συμφωνίας, το 1/3 κατά ή λευκά, 30 απόντες) τότε η κυβέρνηση έχει σοβαρό πρόβλημα. Γιατί αν η συμφωνία δεν υποστηρίζεται από τους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας αλλά η έγκρισή της στηρίζεται στην αντιπολίτευση, τότε το πολιτικό τοπίο αναδιατάσσεται, πριν καλά καλά σταθεροποιηθεί.

Αν πάλι η συμφωνία έρθει στη Βουλή και υπερψηφιστεί από τους βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, δηλαδή και από αυτούς που την αποδοκίμασαν  στην ΚΟ, η κυβέρνηση θα βρεθεί σε μια άκρως ασταθή κατάσταση πολιτικής ομηρίας, με το κύρος της βαρύτατα τραυματισμένο.

Το χειρότερο όμως είναι ότι αναδείχτηκε με δραματικό τρόπο η έλλειψη πολιτικής συναντίληψης και εμπιστοσύνης στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, μια εξέλιξη που αντανακλά προφανώς την κατάσταση στο «κόμμα», ενώ κατά τη γνώμη μου δεν αφορά παρά ελάχιστα έως καθόλου τη μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και την ακόμα μεγαλύτερη των πολιτών που στηρίζουν την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό.

Δεν ξέρω ποιες μπορεί να είναι οι κινήσεις του Τσίπρα και της ομάδας του, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να βρίσκεται  μπροστά στον κίνδυνο να καταστεί η χλεύη των ηττημένων, σύμφωνα με τη διάσημη έκφραση της δεκαετίας του ’60.

Και αυτό δεν θα είναι καθόλου καλό για τη χώρα.

*

Πλήρης υποταγή ή ασφυξία; Υπάρχει άλλος δρόμος;

Φεβρουαρίου 27, 2015 in comments

Το τοπίο ξεκαθαρίζει, μέρα με τη μέρα. Η ΕΚΤ αρνείται να δώσει στην Ελλάδα ακόμα και τα δικά της λεφτά (τα περίφημα 1,9 δις, κέρδη από το πάρε δώσε των ελληνικών ομολόγων), ενώ το ΔΝΤ διαμηνύει ότι θέλει τα λεφτά του στην ώρα τους, δεν δίνει καμιά παράταση πληρωμής και υπενθυμίζει πως αν η Ελλάδα δεν ανταποκριθεί θα υπάρξει το «φρικαλέο» πιστωτικό γεγονός.

Σε αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση και ο Τσίπρας βρίσκονται σε προφανή αδιέξοδα και ο ελληνικός λαός σε εύλογη ανησυχία. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θέλει επιστροφή στην «ασφάλεια»  του ΝΔΣΟΚ και της τρόικας – και στον βέβαιο θάνατο της οικονομίας και της κοινωνίας. Κανένας λογικός  άνθρωπος δεν μπορεί να αποδεχτεί η Ελλάδα να αντιμετωπίζεται ως αποικία από τους εταίρους της στην ΕΕ και οι Έλληνες ως Ευρωπαίοι β’ (ή μάλλον γάμα) κατηγορίας.

Τι μπορεί να γίνει; Τι είναι δυνατόν να γίνει με τις δεδομένες μεταβλητές της ηγεσίας,  του λαού και των προβλημάτων;

Το ερώτημα πρέπει να απαντηθεί πολύ σύντομα και πρέπει να απαντηθεί με ειλικρίνεια. Από την κυβέρνηση, από τον πολιτικό κόσμο της χώρας και από τον κάθε πολίτη.

Advertisements