Προλεγόμενα

Η Καινή Διαθήκη για τον δυτικό άνθρωπο είναι κάτι παραπάνω από βιβλίο: είναι τρόπος ζωής,  ο οποίος ακόμα και όταν δεν επιβάλλεται,  υποβάλλεται,  με χίλιους τρόπους.  Αρκεί να σκεφτούμε ότι στον τόπο μας συνοδεύουν  τον άνθρωπο αποσπάσματα της Καινής Διαθήκης, από τη γέννηση ως το θάνατό του και μετά απ’ αυτόν.

Είναι  φυσικό, για οποιονδήποτε έχει σχέση με το διάβασμα, κάποια στιγμή να διαβάσει ολόκληρη την Καινή Διαθήκη,  έστω και αν δεν είναι πιστός ή θρησκευόμενος.  Κάποιοι, διαβάζοντας, δεν παραλείπουν να κρατάνε σημειώσεις και να διατυπώνουν γραπτά ορισμένα σχόλια.  Οι σημειώσεις και τα σχόλια από μια δική μου ανάγνωση  είναι το θέμα αυτού του βιβλίου.

 Ξεκαθαρίζω ότι το παρόν πόνημα δεν είναι παρά αυτό που δηλώνει ο υπότιτλος:  σχόλια σε μιαν ανάγνωση.  Απέφυγα   συστηματικά να επεκταθώ σε χρήση άλλων πηγών και παράθεση βιβλιογραφίας,  με ελάχιστες εξαιρέσεις. Γιατί ήθελα το κείμενο να είναι βατό στον αναγνώστη και να λειτουργήσει περισσότερο ως παρακίνηση για μια δική του ανάγνωση και έρευνα. Και να παραμείνει συνεπές στον  αρχικό του στόχο,  να παρουσιάσει την ίδια την Καινή Διαθήκη χωρίς τις ερμηνευτικές παρεμβολές που έγιναν τους επόμενους αιώνες και οι οποίες τροποποίησαν ριζικά, κατά τη γνώμη μου,  τις αρχικές διδασκαλίες του Ιησού και των λοιπών πρωταγωνιστών της. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όσοι πήραν μέρος στις αφηγήσεις της Καινής Διαθήκης ή έγραψαν τα κείμενα της,  συμφωνούν  πάντοτε μεταξύ τους, είτε με τον ίδιο τους τον εαυτό,  σε διαφορετικά χρονικά σημεία.

Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται και σχολιάζονται θέματα  από τα Ευαγγέλια,  ενώ το δεύτερο είναι αφιερωμένο στις Πράξεις των Αποστόλων. Υπάρχει και ένα τρίτο μέρος,  με ετερόκλητα, αλλά εντός ύλης, κείμενα. Άλλοτε σοβαρά, άλλοτε χιουμοριστικά.

Η Καινή Διαθήκη προσεγγίζεται ως έργο ανθρώπων,  γύρω από ανθρώπινες αναζητήσεις και διανοητικές κατασκευές, στην αέναη, όσο και μάταιη, προσπάθεια αναζήτησης του Θεού και οικοδόμησης σχέσεων μαζί του. Δεν εννοώ καθόλου ότι δεν οικοδομούνται σχέσεις, προσωπικές,  κοινοτικές ή και  εθνικές.  Μόνο που αυτές δεν αφορούν αμφότερα τα μέρη, αλλά αποκλειστικά τους ανθρώπους.  Με αυτή την έννοια,  δεν μπορεί να μου αποδοθεί κανενός είδους βλάσφημη πρόθεση. Αντιθέτως,  αν υπάρξουν έστω και λίγοι  αναγνώστες, που θα βοηθηθούν να ξεκαθαρίσουν για τι ακριβώς μιλάμε, τότε θα έχει δικαιωθεί ο κόπος που κατέβαλα μετά την ανάγνωση,  μέχρι να πάρουν τη μορφή αναγνώσματος οι σημειώσεις που κρατούσα.

Ευχαριστώ τους φίλους που συνέβαλαν στην αρτιότητα του παρόντος πονήματος,  με τις παρατηρήσεις και τα σχόλιά τους, στις διαδικτυακές αναρτήσεις των περισσότερων από τα θέματα που περιλαμβάνονται.  Εννοείται ότι η ευθύνη για οποιαδήποτε αστοχία  βαρύνει αποκλειστικά εμένα,   συμπεριλαμβανομένων των πιθανών αστοχιών στις μεταφράσεις του αυθεντικού κειμένου,  που έκανα όπου έκρινα ότι θα ήταν  χρήσιμο για τον αναγνώστη.             
Ολόκληρο το βιβλίο στο Academia.edu: https://www.academia.edu/44547979/%CE%91%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%AF_%CF%80%CE%BF%CF%85_%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B1%CE%BD_%CE%BC%CE%B5_%CF%84%CE%BF%CE%BD_%CE%98%CE%B5%CF%8C