You are currently browsing the tag archive for the ‘Ηράκλειτος’ tag.

Ο γέροντας Γερβάσιος ήρθε προς το μέρος μας, φιλικός και ευδιάθετος. Κάθισε μαζί μας και ξεκίνησε μια σύντομη συζήτηση, όπου μας εξηγούσε πως στην παράδοση της καθ’ ημάς Ανατολής ενσωματώνονται πολλά από τα επιτεύγματα των αιώνων πριν την έλευση του Κυρίου.

«Για παράδειγμα, ο Ηράκλειτος» είπε. «Αυτός γεννήθηκε, μεγάλωσε και έζησε στην Έφεσο, από την οποία μάλλον δεν απομακρύνθηκε ποτέ, ούτε όταν τον προσκαλούσαν οι Αθηναίοι ή ο Πέρσης βασιλιάς. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε τον όρο Λόγος στην ιστορία της σκέψης. Μιλώντας λοιπόν ο Ηράκλειτος για τον δελφικό Λόγο, λέγει το περίφημο ο λόγος ου φανερώνει, ου κρύπτει, αλλά σημαίνει. Είναι εκπληκτικό πως, στα ίδια χώματα, έρχεται μετά από πεντακόσια χρόνια ο Ιωάννης και λέγει πως εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος. Να πως δημιουργείται η ανατολική ορθόδοξη παράδοση… Περιλαμβάνει και τον Ηράκλειτο και πολλά ακόμα, αλλά το σημαντικό είναι πως προσφέρει στον άνθρωπο σταθερό και αείζωον κέντρον αναφοράς…» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Το είπε ο ώριμος άντρας έτσι ήσυχα, τους γύρισε την πλάτη και πήγε να ενωθεί με τα πιτσιρίκια που έπαιζαν το κότσι, στα πέτρινα σκαλοπάτια: ψωμία, λαδία, βασιλεία, λουρία!

Όταν δεν ήταν μπροστά τον θεωρούσαν μέχρι και γραφικό. Από βασιλική γενιά – αλλά τα παράτησε όλα σύξυλα (δόξα, χρήμα, εξουσία, καταναλωτισμό) και ασχολήθηκε αφιλοκερδώς με το πιο κουραστικό άθλημα που υπάρχει σ’ αυτόν το βίο: τη σκέψη.

«Μα την Αρτέμιδα» είπε ένας από την παρέα, «μας την είπε πάλι!»

«Πως το είπε, πως το είπε ακριβώς;» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για τον Ηράκλειτο ελευθερία σημαίνει αποδοχή της αναγκαιότητας. Διαλέγω αυτό που θέλω σημαίνει αφήνομαι να με οδηγήσουν οι συμπαντικές δυνάμεις, όπως ο λόγος, ο θεός, ο χρόνος, η μοίρα… Άρα ελευθερία και αναγκαιότητα δεν αντιτίθενται, συντίθενται.

Η Ορθοδοξία το βλέπει τελείως διαφορετικά: το πρόσωπο κάνει υπόσταση την ουσία του ελεύθερα, όπως θέλει, άρα δεν έχει καμιά ουσιαστική δέσμευση, λογική εξάρτηση και φυσικό προκαθορισμό. Aυτή είναι η ορθόδοξη αντίληψη για το θεϊκό, άρα και για το ανθρώπινο, αφού ο άνθρωπος έγινε κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν και, παρά την πτώσιν, έχει ως τελικό και ύψιστο σκοπό τη θέωσή του!

Είναι δυο τρόποι για να αντιλαμβανόμαστε την ελευθερία – προφανώς με τις παραλλαγές τους. Υπάρχει τρίτος;

Kατηγορίες

Αρχείο

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 522 ακόμα followers
Follow Η καλύβα ψηλά στο βουνό on WordPress.com

Blog Stats

  • 9.539.089 hits