You are currently browsing the tag archive for the ‘Θεόδωρος Κολοκοτρώνης’ tag.

55655945ju0

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Στις αρχές του 1809 ο καπετάν – Θοδωράκης βρισκόταν στη Ζάκυνθο. Εκεί ήρθε και τον αντάμωσε, αυτοεξόριστος, ο Αλβανός φίλος του Αλή Φαρμάκης, που μόλις είχε ξεφύγει από τα νύχια του Βελή (γιου του Αλήπασα) ο οποίος εξουσίαζε τότε το Μωριά. Οι δυο φίλοι έκαναν διάφορα μεγαλεπήβολα σχέδια, με ένα και μοναδικό στόχο: να διώξουν από το Μωριά τους Οθωμανούς και τις δυνάμεις κατοχής του Βελή. Δε σχεδίαζαν στα κουτουρού, αλλά προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την πολιτική συγκυρία: Τότε στα Εφτάνησα κυριαρχούσαν οι Γάλλοι, εχθροί (την περίοδο εκείνη) του Αλή, πραγματικού κυρίαρχου της επικράτειας από την Ήπειρο ως το Μωριά. Αυτός ήταν το εμπόδιο στο δρόμο του Βοναπάρτη προς την Ανατολή. Οι δυο Μωραΐτες φίλοι άρχισαν να κουβεντιάζουν με τον Ντονζελώ, το νέο διοικητή των Επτανήσων – παλαιό επαναστάτη, το νυν στην υπηρεσία του Ναπολέοντα και της Γαλλίας.

Οι τρεις τους, μετά από τρία μερόνυχτα συζήτησης, κατέληξαν στο ακόλουθο σχέδιο, που το κατέγραψε ένας γραμματέας: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ψάχνοντας κάτι άλλο, έπεσα πάνω σ’ ένα παραμύθι με …καλύβες, που το έλεγε ο καπετάν Θοδωράκης. Μου άρεσε – και το καταγράφω για χάρη σας.

*

Ένας σουλτάνος ήθελε να γνωρίσει το ζακόνι (= συνήθειο, χαρακτήρας) κάθε τόπου που κυβερνούσε. Του είπαν τότε να φτιάξει καλύβες από τα ξύλα κάθε τόπου και να κοιμηθεί μέσα. Στο όνειρό του, του είπαν, θα φανερωθεί η κάθε χώρα.

Διέταξε και έφτιαξαν τέσσερις καλύβες με ξύλα από την Αίγυπτο, την Ανατολή, τη Ρούμελη και το Μωριά – κι έπιασε με τη σειρά να κοιμάται, κάθε βράδυ σε άλλη καλύβα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Του Γιάννη Bach Σπυρόπουλου, από τη ΓΑΛΕΡΑ*

photo31.jpg
Μια γυναίκα:
«Αφέντη µου
κάµε µου τούτο το καλό
και σκλάβα σου να γίνω!»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης:
«Τι λες µωρή ζουρλή;
Για τη λευτεριά πολεµάµε
και θες να γίνεις σκλάβα µου;»
Βουτιέ «Memoires Paris, 1823»

Στο χέρι του η καταφερτζοσύνη και η επιτηδειότητα έφτανε µέχρι την ετοιµασία των ζωοτροφών, τ’ άλογα κούναγαν τη χαίτη, ο Κολλιόπουλος τα κρατούσε απ’ τα χαλινάρια.
Τ’ αγριοπούλια και τα ζούµπερα µε τα τριφύλλια τους ξεχειµώνιαζαν στον ίσκιο του το ζεστό, και οι στρατιώτες κρατάγανε το βάρος των µολυβένιων διαταγών του αγόγγυστα. Το ‘πε ο γέρος, λέγανε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kolokotronis-01d-by-Karl_Krazeisen

Κοντεύω να ξεμπερδέψω από τις εκτός καλύβας εργασίες, οπότε είναι ώρα να σας αφηγηθώ το καλό ανέκδοτο, που σας υποσχέθηκα το μεσημέρι. Μόνο που δεν είναι ανέκδοτο, αλλά πραγματικό περιστατικό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Αρχείο

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 511 ακόμα followers

Follow Η καλύβα ψηλά στο βουνό on WordPress.com

Blog Stats

  • 9.371.032 hits
Advertisements