Ο νόμος της καμπύλης διατυπώθηκε από τον ελάσσονα Μιλήσιο μαθηματικό και φιλόσοφο Δωριέα, υιό του Μέμνονος, ο οποίος έζησε λίγο μετά τον Ηράκλειτο και ίσως υπήρξε μαθητής του. Συνίσταται στη φράση καμπύλης το νίκος. Ο Πλούταρχος ερμηνεύει το νόμο του Δωριέα ως εξής: η καμπύλη είναι η αφετηρία και η κατάληξη κάθε σχήματος. Καμία ευθεία δε μπορεί να διατηρηθεί επ’ άπειρον, εκτός από τη μαθηματικήν. Ο Αριστοτέλης δεν αποδέχεται ότι υπήρξε Δωριέας και αποδίδει τον υποτιθέμενο νόμο στις φάρσες που σκάρωναν οι νεαροί φιλόσοφοι της Ιωνίας, για να γελάνε μεταξύ τους. Οι σύγχρονοι φιλόσοφοι (Κάντ, Φίχτε, Σοπενάουερ κλπ) δεν είναι απορριπτικοί, όπως ο Αριστοτέλης, αλλά προβληματίζονται σοβαρά με τον προτεινόμενο συμπαντικό νόμο. Ο Χάιντεγκερ, όμως, είναι δεικτικός: δεδομένου ότι το βαρέλι της μπύρας είναι βασικά καμπύλο, γράφει, μπορούμε να κατανοήσουμε την καθοριστική επίδραση της καμπύλης στο Γερμανικό έθνος.

Advertisements