gap4

Αύριο πάμε στις κάλπες κι ακόμα δεν ξέρουμε τον πραγματικό λόγο που γίνονται αυτές οι εκλογές. Η μόνη πιθανότητα που φαντάζει λογική είναι ότι ο χειμώνας που έρχεται θα είναι τόσο χάλια, που ο Καραμανλής προτίμησε να τον χαρίσει (κι αυτόν) στο ΓΑΠ.

*

Το ανησυχητικό της υπόθεσης (αν είναι σωστή) παραμένει: είτε με ΚΑΚ είτε με ΓΑΠ, ο χειμώνας αυτός θα είναι πολύ δύσκολος!

*

Η αλήθεια είναι ότι θεοί και δαίμονες (τρόπος του λέγειν) βάλθηκαν να κάνουν τον ΓΑΠ αυτοδύναμο πρωθυπουργό, σώνει και καλά. Με πρώτο δαίμονα στη λίστα την εκπληκτική ανικανότητα, απάθεια, φυγομαχία της ηγετικής ομάδας της ΝΔ.

*

Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βοήθησε λίγο. Εκεί που μόλις ένα χρόνο πριν είχε αέρα στα πανιά του, τα …κατέβασε, μόνος του! Από τότε αρμενίζει ξυλάρμενος. Και σα να μην έφτανε αυτό, οι καπεταναίοι του (μούτσους δεν έχει αυτό το καϊκι) κλωτσιούνται μεταξύ τους και κανείς δε σκέφτεται πως έχουν να πάνε κάπου, σώοι και αβλαβείς. Ίσως επειδή διαφωνούν και  για τον προορισμό.

*

Αλλά τον ΓΑΠ τον βοήθησαν πολύ (να γίνει αυτοδύναμος πρωθυπουργός) και οι Οικολόγοι – Πράσινοι. Οι οποίοι επέλεξαν να μην έχουν ξεκάθαρη πολιτική συμμαχιών και να την προτείνουν στους ψηφοφόρους. Με την  ασάφειά τους, προκύπτει κάτι εξαιρετικά σαφές: στέλνουν τους αριστερούς (ή έστω τους πασοκογενείς) κατευθείαν στην αγκαλιά του ΠΑΣΟΚ.

*

Με τον τρόπο τους και αναλογικά με τις δυνάμεις τους ο καθένας, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και Ο-Π δούλεψαν για την αυτοδυναμία του ΓΑΠ. Η τελευταία ευκαιρία (για ν’ αλλάξει πράγματι το πολιτικό σκηνικό) ήταν η πρόταση Τσίπρα πριν τις εκλογές, για κοινή κάθοδο ΣΥΡΙΖΑ και Ο-Π. Η οποία δεν είχε καμιά τύχη – ούτε ο ίδιος ο Τσίπρας έκανε δεύτερη κουβέντα.

*

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτή η εθελούσια παράδοση του ΣΥΡΙΖΑ και των Ο-Π  στην αυτοδυναμία του ΓΑΠ οφείλεται στην απουσία καθαρής πολιτικής πρότασης. Με απλά λόγια, το πολιτικό προσωπικό τους δεν ξέρει τι θέλει να συμβεί στον τόπο, πέρα από το θνησιγενές «να φύγει η ανίκανη κυβέρνηση» (που φεύγει κι από μόνη της…). Και επειδή η πολιτική, ακριβώς όπως και η Φύση, απεχθάνεται το κενό, ευνοείται αυτός που θέλει να το γεμίσει: ο ΓΑΠ!

*

Τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου, λοιπόν, το αστέρι του ΓΑΠ θα μεσουρανήσει. Αλλά, μήπως την έχει πατήσει κι αυτός; Έγινε αρχηγός επειδή ο Σημίτης δεν ήθελε να μείνει άλλο, γιατί έβλεπε πως μπροστά του ήταν το σχέδιο Ανάν και η εκλογική ήττα. Γίνεται πρωθυπουργός επειδή ο Καραμανλής, δεν θέλει να κυβερνήσει περισσότερο – ούτε καν έξι μήνες ακόμα! Και τον διευκολύνουν οι πολιτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να του κόψουν τον κώλο τα φτερά, επειδή κι αυτές δεν θέλουν ή δεν ξέρουν τι θέλουν – που κάνει το ίδιο!

*

Η αυτοδυναμία του ΓΑΠ, μοιάζει να είναι …οικουμενική επιλογή. Φαίνεται ότι η ελληνική κοινωνία είναι τόσο απελπισμένη, τόσο μουδιασμένη και τόσο ανίκανη, που δε  μπορεί να διεκδικήσει κάτι καλύτερο. Κακά τα ψέματα, παίδες και κόρες: ο ΓΑΠ μας βολεύει όλους, ως ο αίρων τις πολιτικές αμαρτίες (ή την πολιτική αμηχανία) όλων μας. Ας μη του πουν όμως τώρα, ότι η πολιτική του διαδρομή θα τελειώσει με τη συνήθη ..σταύρωση, μ’ αυτή την εξυπηρέτηση που μας κάνει. Ας το χαρεί κι αυτός λιγάκι…