Αφηγείται ο θείος Ισίδωρος

…τοτε που ημουνα νεος, για να γαμησεις επρεπε να κανεις ενα μεροκαματο μεχρι να τη γδυσεις τη γυναικα, γιαυτο τις πιο πολλες το καναμε …«απο πανω απο τα ρουχα».
Η κυλοτα εφτανε μεχρι το γονατο, απο πανω φοραγανε δυο-τρια ενδιαμεσα ασπρορουχα και στο καπακι τα ρουχα.
Μετα ανακαλυφτηκε το κομπινεζον και καπως βελτιωθηκανε τα πραγματα αλλα και παλι για να δυειδυσεις δυσκολα σ΄αφηνε (χωρις στεφανι).
Γιαυτο βασικη ατραξιον τοτε ητανε το λεγομενο «πινελο» το οποιο δυστιχως οι περισοτεροι νεοι σημερα το αγνοουν.
Επειδη τοτε γκαρσονιερες και τετοια δεν υπηρχανε ο κοσμος γαμαγε μες τα χωραφια με αποτελεσμα να υπαρχουν πολλα ατυχηματα απο δαγκωμα φιδιων κλπ.
Επειδη τα κοριτσια τοτε ντρεποσαντο να προβουνε σε πεοθυλασμο (κοινως ρουφοκάβλι) ειχαμε επινοησει μια …φαμπρικα οπου τσιμπαγαμε με το σουγιαδακι (τοτε ο σουγιάς -οπως και ο φακός- ητανε πολυ μαστ για τους νεολαιους) τη μαλαπερδα μας και καναμε οτι μας δαγκωσε φιδι και ετσι αναγκαζοσαντε οι συχωρεμενες να τονε ψιλοβυζαξουνε για να μην παει το φαρμακι …στην καρδια και πεθανουμε!
Ετσι δημιουργηθηκε η παραδοση στην περιφανη ελληνικη υπαιθρο μετα να τα φτυνουνε τα φλόκια!
Αγνοι ανθρωποι, ορεες εποχες!

*

Ο θείος το έγραψε εδώ:

https://panosz.wordpress.com/2007/12/19/nik-athenian-3/

Advertisements