…να μετράς και να ξαναμετράς τι θα χάσεις. Χονδρικά: δυο μισθοί μείον τώρα
http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4637375
…και από το φθινόπωρο έχει ο θεός (για άλλους δύο μείον).
*
Τι γκρινιάζεις; Λιγότεροι μισθοί σημαίνει ότι ΕΧΕΙΣ δουλειά!
*
Βενιζέλος: τα βρήκα όλα στον αέρα, τίποτα δεν είχε κλειδώσει!
http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4637405
Και στο πιο γλαφυρό: προσπαθώ να συμμαζέψω τα ασυμμάζευτα!
*
Θα του εκφράζαμε τη συμπάθειά μας, αλλά όπως και να το κάνεις μας έχει πιάσει ένα μούδιασμα με αυτά τα μείον…
*
Χαρές οι ελεύθεροι επαγγελματίες: τους μπαίνει φόρος επιτηδεύματος!
Το ότι δεν έχουν δουλειά και τα ξύνουν είναι σχετικό…
*
Εντάξει, αυτά ήταν αναπόφευκτα (εδώ που μας έχει φέρει το δίδυμο ΓΑΠ-Παπάκ και οι άθλιες προτεραιότητες του Μνημονίου). Παρακάτω, τι γίνεται;
*
…διότι λεφτά υπάρχουν! Κάτι ΕΣΠΑ, κάτι από δω κάτι από κει, η οικονομία μπορεί να ξαναπάρει μπροστά!
*
Και αν το δημόσιο αποφασίσει να πληρώσει αυτά που χρωστάει, ο ιδιωτικός τομέας θα αρχίσει να τσουλάει και πάλι!
*
Βεβαίως ΑΥΤΑ χρειάζονται νέα διαπραγμάτευση. Σε ΑΥΤΑ (συν την αποτελεσματικότητα στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, συν τη μείωση των δαπανών ΧΩΡΙΣ να διαλυθεί το σύμπαν) θα κριθεί ο Βενιζέλος. ΑΝ υποθέσουμε ότι θα έχει στη διάθεσή του τον ελάχιστο απαιτούμενο χρόνο.
*
Εκείνος ο αναπληρωτής υπουργός (ο Παντελής, ντε!) με τι ασχολείται; Μήπως πρέπει, για λόγους ασφαλείας (μας) να εφαρμοστεί η μέθοδος του σχολιαστή, στην περίπτωσή του, δηλαδή να τον πληρώνουμε και να …κάθεται;
*
Πάλι καλά που υπάρχει ο Σαμαράς, που έγινε το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, και βρίσκουν παρηγοριά οι πασόκοι στις συζητήσεις του διαδικτύου και τις παρέες…
*
Άντε, λίγες ώρες μείνανε – και μετά ΣΚ με ήλιο και με θάλασσα! Εδώ στο Μάντσεστερ βρισκόμαστε (περίπου) στο Φλεβάρη…

32 Σχόλια
Comments feed for this article
24 Ιουνίου, 2011 στις 12:32 μμ
Πάνος
Τα νέα από τη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών είναι αρκούντως ενθαρρυντικά για την ριζική αντιμετώπιση του ελληνικού οικονομικού προβλήματος.
Οπως μεταδίδεται από τη βελγική πρωτεύουσα οι εταίροι ενέκριναν το νέο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα, η πέμπτη δόση θα καταβληθεί με την υπερψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, οι ελληνικές χρηματοδοτικές ανάγκες θα καλυφθούν για τα επόμενα τρία χρόνια μέχρι και τα μέσα του 2014, η εθελοντική συμμετοχή στην επιμήκυνση των ελληνικών χρεών θα προσφερθεί μέσω της συμφωνίας της Βιέννης και το σημαντικότερο θα ανοίξει ο δρόμος για την αποδέσμευση πόρων του τέταρτου κοινοτικού πλαισίου στήριξης, ώστε να αρχίσουν να τρέχουν πάλι τα δημόσια έργα και να δοθεί αναπτυξιακή ώθηση.
Ειδικά για το τελευταίο, πληροφορίες αναφέρουν, ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα επιτρέψει την μετακίνηση κοινοτικών πόρων σε ώριμα έργα και προκειμένου να διευκολύνει τη ροή των χρημάτων θα εγκαταστήσει τεχνική βοήθεια στην Αθήνα ώστε να επιλύονται αυτόματα τυχόν γραφειοκρατικά και άλλα εμπόδια.
Γεγονός που θα διευκολύνει την κινητοποίηση αναπτυξιακής βοήθειας ύψους 16 δισ. ευρώ που μέχρι τώρα παραμένει ανεκμετάλλευτη.
Ουσιαστικά οι Βρυξέλλες έπειτα από ένα θρίλερ διαπραγματεύσεων και πιέσεων αναγνώρισαν τις ελληνικές προσπάθειες και προσφέρουν τόσο τη ζητούμενη χρηματοδοτική ασφάλεια για τα επόμενα τρία χρόνο, όσο και την ευκαιρία κινητοποίησης λιμναζόντων κοινοτικών πόρων.
Το ζήτημα πλέον είναι πως η ελληνική κυβέρνηση θα τρέξει από εδώ και πέρα τις δεσμεύσεις που ανέλαβε, πως δηλαδή θα εφαρμόσει το πλήθος των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών μέτρων και ιδιαιτέρως πως θα σηκώσει το βάρος των αποκρατικοποιήσεων.
Ειδικά γι’ αυτές κρίσιμη θεωρείται η συγκρότηση και η επάνδρωση της δημόσιας εταιρίας που θα αναλάβει να τρέξει το σύνθετο αυτό έργο. Πληροφορίες, πάλι από τις Βρυξέλλες, αναφέρουν ότι το δύσκολο αυτό έργο θα ανατεθεί σε ανώτερο στέλεχος της Εθνικής Τράπεζας, το οποίο για την ώρα δεν κατονομομάζεται.
http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=407867&h1=true
24 Ιουνίου, 2011 στις 12:37 μμ
Πάνος
Τα μέτρα είναι βαριά…
http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=407837
(χαίρω πολύ…)
24 Ιουνίου, 2011 στις 12:43 μμ
Στάθης Δ
Βρε τον Μπένυ που:
α) παρέλαβε καμμένη γή (τι πρωτότυπο…)
β) φταίει το δίδυμο ΓΑΠ-ΠΑΠΑΚ (αυτός απλώς συμμετείχε)
γ) Θέλει να διαπραγματευθεί (σκληρά σίγουρα)
δ) Θέλει να καταπολεμήσει (όπως όλοι εξάλλου) την φοροδιαφυγή
ε) Θέλει να μειώσει τις δαπάνες (χωρίς όμως να διαλυθεί το σύμπαν)
αλλά
alas, δεν ξέρουμε αν έχει στην διάθεση του τον ελάχιστο απαιτούμενο χρόνο, η, για να το πούμε αλλιώς, It is just a question of time
24 Ιουνίου, 2011 στις 12:48 μμ
Πάνος
Πάει ο φούρνος, γκρεμίστηκε! Άρθρο υπέρ (και βάλε) του Σαμαρά, στο ΒΗΜΑ!
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=407848&h1=true
24 Ιουνίου, 2011 στις 12:52 μμ
Πάνος
Στάθη,
στο Μπένυ τα λες ή σε μένα; Διότι βλέπω ένα τσουβάλιασμα, από διαφορετικές αναφορές – μερικές εκ των οποίων είναι δικές μου… 😉
24 Ιουνίου, 2011 στις 12:56 μμ
Fil
«Πάει ο φούρνος, γκρεμίστηκε! Άρθρο υπέρ (και βάλε) του Σαμαρά, στο ΒΗΜΑ! »
Ναι μεν Βήμα, αλλά Μαλούχος…Όλα κι όλα.
24 Ιουνίου, 2011 στις 2:34 μμ
vita
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.columns&s=naytilos&date=24/06/2011#a287249
24 Ιουνίου, 2011 στις 2:42 μμ
Στάθης Δ
Πάνο
Το προφίλ (όπως εγώ τουλάχιστον διάβασα το post σου) του πτωχού πλήν τίμιου Μπένυ που κλήθηκε να σώσει τα έπιπλα, θέλει αλλά δεν τον αφήνουν (ή απλώς δεν θα έχει χρόνο) κάπως μου έκατσε είναι η αλήθεια
Και το «κάτσιμο» επιτάθηκε και από τις σημερινές δηλώσεις ότι ήταν «Πολύ δυσάρεστη η χθεσινή μέρα για μένα. Αναγκάστηκα (sic) να ανακοινώσω άδικα μέτρα και για το ότι «Πρέπει οπωσδήποτε να βγούμε από τη στρούγκα, από τη μιζέρια και αυτές τις αδικίες που βλέπουμε πρέπει το ταχύτερο να τις διορθώσουμε»
Από δηλώσεις, από «θα» και από φερέλπιδες που το παλεύουν εγώ προσωπικά έπηξα, δεν θα πάρω άλλο
24 Ιουνίου, 2011 στις 2:44 μμ
zeppos
Βάζω στοίχημα οτι οι «αναθεωρητές» καραδοκούν. Σε λίγους μήνες (ή και συντομότερα) θα κηρύσσουν την μεγάλη επιτυχία του Αντωνάκη με την αποδοχή των προτάσεών του από την ΕΕ και ιδιαίτερα από την Μέρκελ.. η οποία «βρέθηκε σε δύσκολη θέση» (Μαλούχος) μπροστά στην εμονή του.
Πάντως για να λέμε και του στραβού το δίκιο, οι θέσεις του Αντωνάκη επί της ουσίας, «διολισθαίνουν» αργά αλλά σταθερά με όλο και περισσότερα γες στα μέτρα, με την παράλληλη δήθεν επιμονή στις φραστικές αρνήσεις του «λάθους».
Που πήγε η απόρριψη του μνημονίου; Στον κάλαθο!
Παλιά και γνωστή συνταγή της δίγλωσσης πολιτικής..
24 Ιουνίου, 2011 στις 3:56 μμ
Πάνος
«Παλιά και γνωστή συνταγή της δίγλωσσης πολιτικής..»
Έχουν μάθει από το ΠΑΣΟΚ κι αυτοί… 😉
24 Ιουνίου, 2011 στις 4:16 μμ
Δύστροπη Πραγματικότητα
«Παλιά και γνωστή συνταγή της δίγλωσσης πολιτικής..»
Στην οποία συνταγή το κόμμα που τόσο φανατικά και άκριτα υποστηρίζεις, έπαιρνε, και εξακολουθεί να παίρνει, ΑΡΙΣΤΑ!
24 Ιουνίου, 2011 στις 4:38 μμ
Πάνος
Ανοιχτή επιστολή στον Ευάγγελο Βενιζέλο.Του Στέλιου Κούλογλου
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΟΙ ΠΥΚΝΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ και τα σοβαρά ενδοκυβερνητικά προβλήματα της προηγούμενης εβδομάδας σάς άφησαν χρόνο για να παρατηρήσετε την αλλαγή που διαφαίνεται στη στάση των δανειστών μας, της τρόικας και των διεθνών ΜΜΕ απέναντι στην Ελλάδα. Όλο και περισσότεροι πολιτικοί αλλά και διεθνείς αναλυτές αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι ο στραγγαλισμός της Ελλάδας που ξεκίνησε πέρυσι με το Μνημόνιο 1 δεν αποδίδει: «Τα μέτρα λιτότητας, αντί να θεραπεύουν, σκοτώνουν την οικονομία», κατέληγε ένα πρόσφατο ρεπορτάζ του συντηρητικού «Economist», που περιείχε και εκτενείς αναφορές στα όσα συμβαίνουν στην πλατεία, λίγες δεκάδες μέτρα απ’ το υπουργείο σας.
Από τις σπασμωδικές κινήσεις συναδέλφων σας στην κυβέρνηση φαίνεται ότι τα συμβαίνοντα στο Σύνταγμα προκαλούν ένα είδος πανικού. Στην πραγματικότητα, όμως, το κίνημα των «Αγανακτισμένων», με την επιμονή και τη μαζικότητά του, έχει κάνει και τους διεθνείς παρατηρητές να καταλάβουν ότι η κοινωνική και πολιτική κρίση στη χώρα έχει φτάσει σε οριακό σημείο. «Απειλείται όλη η Ευρώπη» ήταν ο τίτλος της γερμανικής «Handelsblatt» μετά τα γεγονότα της προηγούμενης Τετάρτης. «Η κατάρρευση της Ελλάδας απειλεί ολόκληρη την Ευρώπη», επαναλάμβανε σαν ηχώ η γαλλική «Figaro».
Ανάλογες ανησυχίες είχε τις ίδιες μέρες και ο πρόεδρος Ομπάμα, τις οποίες μετέφερε και στη Μέρκελ, η οποία με τη σειρά της έπεισε αμέσως τους Γερμανούς βουλευτές να εγκρίνουν το νέο δάνειο προς την Ελλάδα. «Η χρεοκοπία της Ελλάδας και η έξοδος από την ευρωζώνη θα πυροδοτούσε μια παγκόσμια οικονομική κρίση άνευ προηγουμένου», εξηγούσε η «Wall Street Journal». «Σε μια τέτοια περίπτωση, όσο ειρωνικό κι αν ακούγεται, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η Ε.Ε. θα προχωρούσε σε τεράστιους συμβιβασμούς – ίσως ακόμα και να ξεχνούσε το χρέος της Ελλάδας».
Στην εισαγωγική του ομιλία στη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνησή του, ο πρωθυπουργός υποστήριξε, μεταξύ άλλων, και τα εξής αποκαλυπτικά: «Οι εταίροι μας προέβλεπαν πως το 2012 η Ελλάδα θα μπορούσε ν’ αρχίσει να δανείζεται κανονικά. Αυτό ήταν μια λάθος πρόβλεψη που δεν ήταν δική μας, αλλά των εταίρων μας». Την υιοθετήσαμε, παρ’ όλα αυτά, αδιαμαρτύρητα και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Με άλλα λόγια, η τακτική του «yesman» που ακολούθησε ο προκάτοχός σας και συνολικά η ελληνική κυβέρνηση δεν οδηγεί πουθενά.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ότι όποιος χρωστάει βρίσκεται σε μειονεκτική θέση απέναντι στους δανειστές του και πρέπει να κάνει οδυνηρούς συμβιβασμούς. Αν, όμως, του ζητούν πιεστικά να επαναλάβει τα ίδια λάθη που τον οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού ή να πουλήσει όλα τα ασημικά χωρίς καμία ελπίδα σωτηρίας, θα πρέπει να διαπραγματευτεί σθεναρά, χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα που του έχουν απομείνει.
Στη δική μας περίπτωση, η κυβέρνηση ασκεί συχνά τέτοιου είδους «διαπραγματευτικού . εκβιασμού .», μόνο που στρέφονται πάντα εναντίον των πολιτών της χώρας, όπως η τελευταία θεωρία ότι αν δεν ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, δεν θα δοθεί η επόμενη δόση του δανείου. «Σε αντίθεση με ό,τι λέγεται δημοσίως, κανείς εκ των εμπλεκομένων δεν σκέφτεται στα σοβαρά ν’ αφεθεί η Ελλάδα να χρεοκοπήσει, ακόμη κι αν δεν εφαρμόσει σκληρά προγράμματα λιτότητας», σχολίαζε η «Münchner Merkur». «Εάν οι οικονομίες της Ε.Ε. είναι τόσο εύθραυστες που δεν μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν μια χρεοκοπία», συμπλήρωνε ο «Economist».
ΟΠΩΣ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ να διαπιστώσω σε συζητήσεις με ξένους συναδέλφους που φτάνουν συνεχώς στην Αθήνα, ωριμάζει διεθνώς η άποψη ότι τα προβλήματα της Ελλάδας έχουν βαθιές ρίζες και ότι για να επιλυθούν, προς όφελος της σταθερότητας της ευρωζώνης, απαιτείται ένα νέο «Σχέδιο Μάρσαλ» που να δίνει έμφαση στην ανάπτυξη και όχι στη λιτότητα. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η πρόταση Γιούνκερ για τον μηδενισμό της ελληνικής συμμετοχής στα κοινοτικά αναπτυξιακά προγράμματα, ενώ σύμφωνα με την έγκυρη γερμανικά Die Zeit ο γερμανός Υπουργός Οικονομικών επεξεργάζεται ένα αναπτυξιακό σχέδιο για την χώρα: «Η Ελλάδα έχει πολύ περισσότερες ώρες ηλιοφάνειας το χρόνο απ’ ό,τι εμείς στη Γερμανία και θα μπορούσε να εξαγάγει σε μας ηλεκτρική ενέργεια», φέρεται να δηλώνει ο κ.Σόιμπλε.
Υπάρχει γόνιμο έδαφος για νέες, εναλλακτικές προτάσεις που πρέπει να διατυπωθούν από την ελληνική πλευρά και να διεκδικηθούν χωρίς την ψυχολογία του επαίτη ή του ενοχικού καρπαζοεισπράκτορα που είναι άξιος της μοίρας του. «Η Γερμανία χρωστάει στην άσωτη Ελλάδα», είχαν ως τίτλο ακόμα και οι «Financial Times», η βίβλος των περιβόητων αγορών. Γιατί μπορεί η «Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία να ακολούθησαν μη βιώσιμες στρατηγικές και να ζούσαν με παραπάνω απ’ όσα μπορούσαν, αλλά αυτό δεν είναι όλη η αλήθεια. Η Γερμανία δεν θα προχωρούσε αγέρωχα με ρυθμό ανάπτυξης 4%, αν δεν υπήρχε το ευρώ». «Οι Eυρωπαίοι φορολογούμενοι δεν βοηθούν την Ελλάδα», εξανίστατο ακόμη και η «Welt», το σοβαρό ξαδελφάκι της «Bild». «Βασικά, χρηματοδοτούν την εξυπηρέτηση του χρέους της. » «Δεν διασώζουμε αυτήν τη στιγμή μόνο την Ελλάδα, αλλά και τις ευρωπαϊκές τράπεζες», πρόσθετε ένας από τους «σοφούς» που συμβουλεύουν τη γερμανική κυβέρνηση.
Δεν ξέρω, κύριε υπουργέ, γιατί επιλέξατε ν’ αναλάβετε το υπουργείο Οικονομικών σε μια κυβέρνηση που παραπατάει. Θυμίζει κάποιον που θέλει να φωτογραφηθεί, έστω και πάνω σε ηλεκτρική καρέκλα. Το βέβαιο είναι ότι, με τη μέχρι τώρα πολιτική της, η κυβέρνηση έχει χαρίσει στη ΝΔ το δίκαιο αίτημα της επαναδιαπραγμάτευσης μιας συμφωνίας που ακόμη και οι εμπνευστές της θεωρούν πλέον αποτυχημένη.
ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, που θα γίνουν σύντομα αν η κυβέρνηση δεν διαχειριστεί διαφορετικά τα πράγματα, η ΝΔ θ’ αναδειχθεί πρώτο κόμμα και πιθανότατα θα σχηματίσει κυβέρνηση της μπλε πολυκατοικίας που θα γέρνει σαν τον Πύργο της Πίζας προς την ακροδεξιά. Με το ΠΑΣΟΚ να έχει υποστεί τέτοια συντριβή, που θα ακυρωθεί οποιοδήποτε σχέδιο για σοβαρό ηγετικό παιχνίδι στη μεταπαπανδρεϊκή εποχή: η πτώση θα παρασύρει και όλους τους επίδοξους διαδόχους του. Αν, λοιπόν, θέλετε να αποτρέψετε αυτές τις εξελίξεις, δεν αρκεί να παραστήσετε τον Παπακωνσταντίνου με… περισσότερο βάρος. Πρέπει ν’ αλλάξετε πολιτική.
ΥΓ. To προηγούμενο άρθρο είχε ήδη δημοσιευτεί στη Lifo, όταν στους χθεσινούς «Financial Times» δημοσιεύθηκε η πληροφορία ότι στην διάσκεψη του eurogroup το Σαββατοκύριακο, αμέσως δηλαδή μετά την ανάληψη των καθηκόντων σας, προσπαθήσατε να επαναδιαπραγματευθείτε κάποιους από τους όρους του περιβόητου Μεσοπρόθεσμου. «Ο Ευγ. Βενιζέλος πρότεινε την αλλαγή του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων και προσπάθησε να καθυστερήσει την ψηφοφορία στη Βουλή, με το επιχείρημα ότι δεν μπορεί να γίνει με τη διαδικασία του κατεπειγόντος εξαιτίας διαδικαστικών προβλημάτων, γράφει η εφημερίδα. Η πρόταση του κ. Βενιζέλου προκάλεσε ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς υπάρχει ήδη ο φόβος για το κατά πόσο η Ελλάδα θα καταφέρει να εφαρμόσει πλήρως το πρόγραμμα…
..Οι υπόλοιποι Υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης απέρριψαν την πρόταση. Ακόμα και ο Ολι Ρεν, ο παραδοσιακά ήπιος Επίτροπος, θύμωσε με τον Έλληνα Υπουργό και τόνισε ότι δεν μπορούν να γίνουν αλλαγές».
Θα επρόκειτο για καλή αρχή, αλλά η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο. Κυβερνητικός αξιωματούχος της Ελλάδας έσπευσε να χαρακτηρίσει αναληθείς αυτές τις πληροφορίες για την πρόταση αλλαγών του Υπουργού. συμφωνα πάντα με την εφημερίδα, η οποία καταλήγει: « Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δηλώνουν ότι ο κ. Βενιζέλος έχει υποχωρήσει». Δυστυχώς,και όπως φάνηκε από τα χθεσινά φορομπηχτικά μέτρα, πολύ γρήγορα..
http://tvxs.gr/node/87853
24 Ιουνίου, 2011 στις 5:22 μμ
Ενη
Δουλεια δεν ειχε ο διάολος κλπ. κλπ.
Αρχισαν λοιπόν τα ΜΜΕ και δη τα εγχώρια την τακτική του «διαίρει και βασίλευε». Απευθυνόμενα στην ελληνική κοινή γνώμη προσπαθούν, με το να εκθειάζουν τη μια μέρα το Βενιζέλο, την αλλη να προσπαθούν να δείξουν διαφορετικές πολιτικές μέσα στη κυβέρνηση,παίρνοντας τη θέση μια του ενος και μια του άλλου, με τελική επιδίωξη τη χειραγώγηση του κοινού καταπώς εκείνα επιθυμούν,
μεταχειρίζονται τους αναγνώστες ως «χρήσιμους ηλίθιους» που δεν μπορούν να κρίνουν αντικειμενικά παρακολουθώντας τα γεγονότα. Και τα γεγονότα λένε οτι η πολιτική της Ελλάδας ειναι μία, οπως εκφράζεται απο τη κυβέρνηση ως ενιαίο σύνολο, δηλαδή με ποιο τρόπο θα βγει χώρα οσο το δυνατόν πιο ανώδυνα για το λαο της, απο τη δίνη της δημοσιονομικής κρίσης.
Η δε επιδίωξη των ΜΜΕ να μεταφρασθεί η ως τώρα κυβερνητική πρακτική οτι «αδιαφορούσε» για τα οδυνηρά μέτρα προς το λαό και τώρα δηθεν αλλαζει, δεν πείθει ουτε και τους ιδιους τους αρμόδιους υπουργούς.(προς τους οποίους απευθύνεται).
Το να αναφέρονται δε και στο διεθνή τυπο οτι τάχα ολοι οι διεθνείς παράγοντες «ευαισθητοποιήθηκαν» ΤΩΡΑ για τη δύσκολη περίοδο που περναει ο ελληνικός λαος, ειναι μια σκέτη υποκρισία για να διαμορφωθεί το εξης κλίμα:
Δειτε η ως τώρα πολιτική της ελληνικης κυβέρνησης δεν ηταν αυτή που αρμοζε στη δύσκολη κατάσταση κάποιοι φταινε, και κάποιοι θα τα ….διορθώσουν. Αν ειναι δυνατόν να μιλάνε για μια ενιαια κυβέρνηση, που εχει δειξει απιθανες αντοχές, απο το 2009 και εντευθεν.
Ευτυχώς υπάρχει σωφροσύνη σε ολους τους υπεύθυνους και δεν γίνεται μια αντιπαράθεση ας πουμε Βενιζέλου vs Παπακωνσταντίνου η το αντίστροφο.
Αυτό που θα απαιτουσε η κοινή γνώμη, ως υπεύθυνοι πολίτες, θα ηταν να υπάρξει μια εθνικη αντιμετώπιση των προβλημάτων και οχι μικροκομματικες επιδιώξεις, οπως μέχρι τώρα επιδεικνύει με πείσμα η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία εχει εξοργίσει και τα αλλα φίλια προς αυτήν ευρωπαικά κόμματα.
24 Ιουνίου, 2011 στις 7:42 μμ
Πάνος
Δεν το πιστεύω… όχι, ΔΕΝ το πιστεύω! 😉
24 Ιουνίου, 2011 στις 8:17 μμ
Πάνος
Η τελευταία ελπίδα πριν από τη χρεοκοπία
Του Πετρου Παπακωνσταντινου
Με την ψήφο εμπιστοσύνης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση ενδεχομένως κέρδισε λίγο πολιτικό χρόνο – αν και αυτό μένει να αποδειχθεί στην ψηφοφορία για το Μεσοπρόθεσμο. Σε κάθε περίπτωση, ο πρωθυπουργός συνειδητοποιεί ότι βγήκε τραυματισμένος από τις περιπέτειες των τελευταίων ημερών και ότι η κοινωνική ατμόσφαιρα παραμένει επικίνδυνα τεταμένη, γεγονός που τον υποχρεώνει να αναζητήσει κάποιου είδους πολιτική εκτόνωση. Από εδώ και η εξαγγελία δημοψηφίσματος για αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, ένας ελιγμός με μικρές πιθανότητες επιτυχίας. Τα πλήθη που διαδηλώνουν, αγωνιώντας για τις δουλειές, τους μισθούς και τις συντάξεις τους, δύσκολα θα χορτάσουν με λαϊκίστικες εξαγγελίες, όπως η μείωση των βουλευτών από 300 σε 200. Το μόνο δημοψήφισμα που θα είχε νόημα και το οποίο η κυβέρνηση για προφανείς λόγους δεν θα αποτολμήσει, είναι εκείνο που θα έθετε στους ψηφοφόρους το πραγματικό δίλημμα: «Εγκρίνετε το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο ή μας εξουσιοδοτείτε να προχωρήσουμε σε προσωρινή αναστολή πληρωμών του δημοσίου χρέους, με στόχο την αναδιαπραγμάτευση για τη διαγραφή μεγάλου μέρους του»;
Ουδείς εχέφρων άνθρωπος μπορεί να ισχυριστεί ότι η αναστολή πληρωμών είναι δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Οταν όμως ο φαύλος κύκλος «δάνεια για αποπληρωμή του χρέους -Μνημόνια που προκαλούν ύφεση και μεγαλώνουν το χρέος- νέα δάνεια και νέα Μνημόνια», οδηγεί τη χώρα σε κοινωνική Φουκουσίμα, το επιχείρημα του «μονόδρομου» μένει έωλο. Οι διεθνείς αγορές προεξοφλούν τη χρεοκοπία, όπως κραυγάζουν καθημερινά τα spreads και οι οίκοι αξιολόγησης. Την ίδια γνώμη έχει η συντριπτική πλειονότητα των αναλυτών και των ανθρώπων του χρήματος. Μόνο οι Ευρωπαίοι πολιτικοί υποκρίνονται ότι δεν καταλαβαίνουν τι γίνεται, επιδιώκοντας απλά να κερδίσουν χρόνο μέχρις ότου οι τράπεζές τους «παρκάρουν» τα τοξικά ελληνικά ομόλογα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Προχθές, η Επιτροπή Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΟΗΕ επέκρινε «τις πολιτικές λιτότητας, όπως αυτές που υιοθετούνται στην Ελλάδα και την Ισπανία, διότι απειλούν την απασχόληση και θέτουν σε κίνδυνο την ανάκαμψη». Χθες, ο νομπελίστας οικονομολόγος Αμάρτια Σεν αποδοκίμασε τις πολιτικές που επιβάλλονται στην Ελλάδα, σημειώνοντας ότι «σκοτώνουν τη χήνα που γεννά τα χρυσά αβγά της οικονομικής ανάπτυξης». Κι όπως τονίζει ο αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργος Σταθάκης, ακόμη και στην εντελώς φανταστική περίπτωση που η κυβέρνηση θα κατάφερνε, με αίμα και δάκρυα, να μηδενίσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού, η Ελλάδα θα λύγιζε και πάλι κάτω από το συντριπτικό βάρος ενός χρέους που ήδη βρίσκεται στο 154% του ΑΕΠ και κινείται προς το 190% έως 200%.
Λέγεται ότι χωρίς νέα δάνεια από την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ, η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να πληρώνει μισθούς και συντάξεις. Λάθος. Τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού είναι 55,6 δισ., ενώ οι συνολικές δαπάνες για μισθούς και συντάξεις 19,8 δισ.. Οι πλούσιοι εταίροι δεν δίνουν ρευστό στην κυβέρνηση για να πληρώνει τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά για να καταβάλει τα προβλεπόμενα στις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, όπως αναγνώριζε την Τρίτη το κύριο άρθρο των New York Times.
Με άλλα λόγια, η κ. Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί υποχρεώνουν τους δικούς τους εργαζόμενους να χρηματοδοτήσουν τις δικές τους τράπεζες με διάμεσο την Ελλάδα. Αλλωστε, δεν μας κάνουν δώρα, απλώς μας δανείζουν με βαρύ επιτόκιο, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Μεσοπρόθεσμου που κατέθεσε η κυβέρνηση, μόνο οι τόκοι που θα κληθούμε να καταβάλουμε του χρόνου στους δανειστές μας (χωρίς τα χρεολυσία) ισοδυναμούν, περίπου, με τη συνολική δαπάνη για μισθούς και συντάξεις, ενώ την επταετία 2009- 2015 θα κληθούμε να πληρώσουμε αθροιστικά για τόκους 131,35 δισ., δηλαδή 21 δισ. παραπάνω από το συνολικό δάνειο του «πακέτου διάσωσης»!
Στο μεταξύ, ο μύθος που θέλει την Ελλάδα μοναδικό μαύρο πρόβατο της Δύσης (και τον οποίο αναπαράγουν μαζοχιστικά αρκετοί Ελληνες πολιτικοί) καταρρέει, καθώς το δημόσιο χρέος αναδύεται ως εκρηκτικό, παγκόσμιο πρόβλημα. Σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), το 2010 το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν: Γερμανία και Βρετανία 83%, ΗΠΑ και Γαλλία 92%, Ελλάδα 123%, Ιταλία 127% και Ιαπωνία 197%. Για το 2020 οι προβλέψεις ήταν: Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία και ΗΠΑ 150%, Βρετανία 200% και Ιαπωνία… 300%!
Υπό αυτό το πρίσμα, ακούγεται βάσιμη η κριτική του Αμερικανού οικονομολόγου Μαρκ Ουάισμπροτ, ο οποίος, από τις στήλες του βρετανικού Guardian, υποστήριξε ότι «η ελληνική κυβέρνηση διαθέτει μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη από όση έχει χρησιμοποιήσει» και κατέθεσε την εξής ενδιαφέρουσα πρόταση: «Να προχωρήσει σε μορατόριουμ καταβολής των τόκων, οι οποίοι ανέρχονται ήδη σε 6,6% του ΑΕΠ (ένα τεράστιο μέγεθος, το οποίο προβλέπεται να γίνει 8,6% το 2014, ενώ η καταχρεωμένη Αμερική, παρά τον τεράστιο θόρυβο για το χρέος της, καταβάλλει μόλις το 1,4% του ΑΕΠ). Ετσι θα απελευθέρωνε σημαντικά κονδύλια για ένα σοβαρό αναπτυξιακό πρόγραμμα, καθώς θα ξεκινούσε διαπραγματεύσεις με τις ευρωπαϊκές αρχές για την αναπόδραστη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους». Ακούει κανείς;
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_24/06/2011_1295582
24 Ιουνίου, 2011 στις 8:34 μμ
Στάθης Δ
Δεν τα είδε καλά τα νούμερα ο κ. Παπακωνσταντίνου (ίσως και να το ‘χει το όνομα :mrgreen:)
1. Οι μισθοί είναι πολύ παραπάνω (ΔΕΚΟ), κρύβονται στα λειτουργικά
2. Μεγάλο κομμάτι πάει επίσης στα ασφαλιστικά ταμεία (αχ βρε Λοβέρδο…)
3. Τα έσοδα θα είναι (επιεικώς) 50 δις
4. Το πρωτογενές έλλειμα (εσοδα-έξοδα +-ΠΔΕ) για φέτος (ελπίζουν να) είναι της τάξης των -8 δις
Αρα, ακόμα μας δανείζουν και για να λειτουργούμε, όπως λειτουργούμε τέλος πάντων, πέρα από τα λεφτά για τις τράπεζες (τόκους-χρεωλύσια)
Οσο για την πρόταση Ουάισμπροτ, από την αρχή της κρίσης έχει επισημανθεί ώς η μόνη ελπίδα (με προαπαιτούμενο επίσης το κόψιμο της σπατάλης και το κυνήγι της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας) μπάς και σωθεί η παρτίδα, αλλά είπαμε, θα τα κάνουμε (πότε γιά;), άσε που είμαστε περήφανοι και πληρώνουμε τα χρέη μας.
Συναίνεση στην πράξη των αγαπητών πρώην συμφοιτητών, που, τυχαία, συμφωνούν και στο ξεπούλημα. Τα μεγάλα «πνεύματα» που λέει κι’ η παροιμία
24 Ιουνίου, 2011 στις 9:46 μμ
Πάνος
Ξεφτίλα…
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231114999
24 Ιουνίου, 2011 στις 10:09 μμ
δεξιος
Ηταν νομοτεχνικη παρεξηγηση.
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231115004
25 Ιουνίου, 2011 στις 12:14 πμ
vel
ξύπνησα …
και ακόμη υπάρχει ο Βενιζέλος;
μα πέρασαν πάνω απο 48 ώρες…
25 Ιουνίου, 2011 στις 7:33 πμ
zeppos
Εγινε παρεξήγηση
και δόθηκε εξήγηση…
Κανείς από την κυβέρνηση δεν ήξερε (;)
Ο «πόλεμος» των Δ.Υ του ΥΠΟIΚ συνεχίζεται αμείωτος:
««Αυτό δεν πρόκειται να γίνει» τόνισε ο κ. Βενιζέλος, μετά τις εννέα το βράδυ μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alter.»
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231115004
25 Ιουνίου, 2011 στις 12:48 μμ
Ενη
Ζέππο
Δεν το κάνεις λιανά αυτό το Ο»πόλεμος των Δ.Υ. στο ΥΠΟΙΚ»;
Γιατί απ΄οτι διάβασα σε αλλο δημοσίευμα για το μεσοπρόθεσμο, σήμερα στα ΝΕΑ, υπάρχουν και αλλα «ανεξήγητα».
Αν δεν μπορει η πολιτική ηγεσία να κάνει ζάφτι τη δημόσια διοίκηση σε θέματα που εχουν επίπτωση σε αποφάσεις καθημερινές μεγάλης σημασίας, οπως τι διαπραγματευτηκαμε επί μήνες με την Τρόικα τι έμενε να διαπραγματευτόύμε ακόμα (πριν τον ανασχηματισμό) και «πάγωσε» κλπ. κλπ.,
βλέπω οτι θα φτάσουμε να γίνουμε θεατές σε εσωκομματικά τερτίπια, που τα θεωρώ ,ο,τι χειρότερο στη χειρότερη συγκυρία για τη χώρα.
25 Ιουνίου, 2011 στις 12:55 μμ
Ενη
Πάνο,
Αυτά τα αρθρα του κ. Π. Παπακωνσταντίνου, που μας τα δίνεις συνεχώς να διαβάσουμε, αφου ξέρεις οτι απηχουν τις πιο «ακραίες» απόψεις, πού μόνο αντικειμενικότητα δε δείχνουν, γιατί επιμένεις;
25 Ιουνίου, 2011 στις 1:19 μμ
zeppos
Ενη είναι σχετικά γνωστά τα κόλπα που επιμελώς και συντονισμένα με τα οποία επιχειρούν να κοντράρουν την πολιτική των μειώσεων των απαράδεκτα υψηλών αποδοχών των Δ.Υ. του ΥΠ.ΟΙΚ. Οι κύριοι έπαιρναν διπλά και τριπλά επιδόματα συγκριτικά με τους υπόλοιπους. Οι λευκές απεργίες είναι γενικευμένο «μέτρο» που πλήτει ιδαίτερα τον μηχανισμό είσπραξης βεβαιωμένων οφειλών.
Ρίξε μια ματιά στον κατάλογο με τις «επιτυχίες» των ΔΟΥ για φέτος και θα δεις τι πάει να πει αδράνεια.
http://www.gsis.gr/doyaudit/crdoy2011y.html
Τώρα διαπιστώνουμε οτι περνάνε διατάξεις (πάνω στην βράση) που προφανώς, σύμφωνα με τις δηλώσεις των νέων Υπουργών, ΔΕΝ έχουν την έγκριση των προϊστάμενων στο Υπουργείο. Αλλοιώς ο Βένυ… ψεύδεται οταν λέει οτι πρόκειται περί τεχνικού λάθους… Ε αυτό είναι αχώνευτο ακόμη και για τον χοντρό…
25 Ιουνίου, 2011 στις 2:04 μμ
Πάνος
«Αλλοιώς ο Βένυ… ψεύδεται οταν λέει οτι πρόκειται περί τεχνικού λάθους… Ε αυτό είναι αχώνευτο ακόμη και για τον χοντρό…»
Δε βγάζει κανείς άκρη με εσάς τους πασόκους, είτε χοντρούς είτε αδύνατους… 😉
25 Ιουνίου, 2011 στις 2:07 μμ
Πάνος
Ένη,
οι παραπομπές μου έχουν στόχο να δείξουν στους καλυβίστες ΑΠΟΨΕΙΣ που κυκλοφορούν – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συμφωνώ μαζί τους. Πόσες φορές πρέπει να το εξηγήσουμε αυτό;
Εκτός αν θεωρείς ότι ο Παπακωνσταντίνου (είμαστε μαζί σύνεδροι στο 10ο συνέδριο της ΕΦΕΕ, στα 1982 ή ’83) προκαλεί πλήξη στους αναγνώστες… 😉
25 Ιουνίου, 2011 στις 2:12 μμ
Ενη
Το δευτερο, Πάνο μου, το δεύτερο. Βαθια πλήξη και μάλιστα στις μέρες μας που εχουμε πήξει απο…αναλύσεις, ελεος πιά.
Ο καθείς με τη «βαρύνουσα» γνώμη του μαζί με καποια επιλεγμένα απο τον ιδιο δημοσιεύματα, «προς επίρρωσιν» και μας εχουνε ζαλίσει……
25 Ιουνίου, 2011 στις 2:28 μμ
Ενη
Ζεππος
Απαράδεκτος πίνακας. Κλείσιμο υποθέσεων ανα ΔΟΥ απο 1/1/2011 – 24/6/2011.
Αποτελέσματα που δείχνουν οχι μια σύγχρονη Δημόσια Διοίκηση στην ηλεκτρονική εποχή αλλά
ραχατλίδικους ρυθμούς οθωμανικης εποχής η με άλλα λόγια παραγωγικότητα μηδεν.
Καποιες, αλήθεια ΔΟΥ με μηδενικά νούμερα, εχουν αυτονομηθει και δεν ανήκουν στην ελληνική επικράτεια; mrgreen:
29 Ιουνίου, 2011 στις 9:23 πμ
Fil
Για δυνατούς λύτες. Τι συμπέρασμα βγαίνει από την τελευταία παράγραφο;
«Η ειδική εισφορά αλληλεγγύης, που επιβάλλεται στο συνολικό καθαρό εισόδημα της προηγούμενης παραγράφου, υπολογίζεται ως εξής:
α) Για συνολικό καθαρό εισόδημα από δώδεκα χιλιάδες ένα (12.001) ευρώ έως είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ, η ειδική εισφορά υπολογίζεται με συ-ντελεστή ένα τοις εκατό (1%) επί ολοκλήρου του ποσού. β) Για συνολικό καθαρό εισόδημα από είκοσι χιλιάδες ένα (20.001) ευρώ έως και πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ, η ειδική εισφορά υπολογίζεται με συντελεστή δύο τοις εκατό (2%) επί ολόκληρου του ποσού. γ) Για συνολικό καθαρό εισόδημα από πενήντα χιλιάδες ένα (50.001) έως και εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ, η ειδική εισφορά υπολογίζεται με συντελεστή τρία τοις εκατό (3%) επί ολόκληρου του ποσού. δ) Για συνολικό καθαρό εισόδημα από εκατό χιλιάδες ένα (100.001) ευρώ και άνω, η ειδική εισφορά υπολογίζεται με συντελεστή τέσσερα τοις εκατό (4%) επί ολόκληρου του ποσού.
ε) Για το συνολικό καθαρό εισόδημα, όπως αυτό ορίζεται στην παράγραφο 2, του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Προέδρου και των Αντιπροέδρων της Βουλής, των Βουλευτών, του Προέδρου και των Αντιπροέδρων της Κυβέρνησης, των Υπουργών, των Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών, των Γενικών και Ειδικών Γραμματέων Υπουργείων, των
40
Γενικών Γραμματέων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, των Περιφερειαρχών και των Δημάρχων, η ειδική εισφορά υπολογίζεται με συντελεστή πέντε τοις εκατό (5%) επί ολοκλήρου του ποσού.
Το ποσό της έκτακτης εισφοράς περιορίζεται αναλόγως, σε κάθε περίπτωση ώστε το συνολικό καθαρό εισόδημα που προκύπτει μετά την αφαίρεση της ειδικής εισφοράς να μην υπολείπεται του καθαρού εισοδήματος που απομένει μετά την αφαίρεση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, η οποία υπολογίστηκε με την εφαρμογή του αμέσως προηγούμενου συντελεστή.»
29 Ιουνίου, 2011 στις 9:59 πμ
Στάθης Δ
@ Fil
Θεϊκά ασαφής διατύπωση, ο ορισμός της στρεψοδικίας
α) Η διευκρίνηση αναφέρεται στους εκλεκτούς της παρ ε) ή σε όλους?
β) Τι εννοούν «ειδική εισφορά» σε αντιδιαστολή με «ειδική εισφορά αλληλεγγύης» μιάς και δεν ορίζεται πρίν?
γ) Πώς ορίζεται το «καθαρό εισόδημα»?
Αν πάντως κατάλαβα καλά, το 5% είναι στάχτη στα μάτια, θα φορολογηθούν με 4% maximum, χωρίς να ξέρουμε τι εκπτώσεις έχουν (βασικό επίσης..)
Πάντως, σου έχω κάτι εύκολο, ειδικά αν ανήκεις στους «ψαγμένους» λύτες:
Ο Αλογοσκούφης είχε δώσει 3,8 δις στις τράπεζες το 2008, με την προϋπόθεση ότι το Ε.Δ θα παίρνει 10% μέρισμα τον χρόνο. Η αγαπητή Eurobank είχε πάρει 0,95 δις, άρα θεωρητικά έπρεπε να δίνει 95 εκκ τον χρόνο.
Σωστό?
Λάθος!
Τα 95 «βαφτίζονται» τόκοι, άρα εκπίπτουν από τα φορολογητέα, άρα ισα βάρκα ισα νερά. Μικρή «λεπτομέρεια»: το ΥπΟΙΚ «αποδέχεται την ερμηνεία (sic) του νόμου…Στήν υγειά των κορόϊδων (nothing personal my friend)
http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/eurobank—-950—–2011062838535/
29 Ιουνίου, 2011 στις 10:22 πμ
Πάνος
Τι ορέα…
29 Ιουνίου, 2011 στις 10:28 πμ
Στάθης Δ
Αν, λέω αν, όμως ήσουν μεγαλομέτοχος της Eurobank το «ορέα» θα ήταν «ωραία!»
elementary my dear hut owner…:cool:
29 Ιουνίου, 2011 στις 10:31 πμ
Fil
@Στάθη,
α-γ) Έλα ντε… 😉
Πιστεύω πάντως κάθε λογικός άνθρωπος θα έλεγε:
α) Σε όλους, αφού δεν αναφέρεται διαφορετικά (αναφορά στους φορολογούμενους της «ε»), συνυπολογίζοντας ότι αλλάζει η παράγραφος και δεν είναι μέρος της «ε» (Ε ρε με τι ασχολούμαστε..).
β) Προφανώς είναι το ίδιο. Απλά προχειροδουλειά.
γ) Προφανώς για μισθωτό –> μεικτές αποδοχές μείον ασφαλιστικές εισφορές.
Το θέμα όπείναι ότι ακόμα και αν ισχύσει για όλους (μιλάμε ουσιαστικά για μεταφορά όλων στον αμέσως προηγούμενο συντελεστή) ποιος ευνοείται περισσότερο; Ο μισθωτός των 25000 που αντί για 500 (2%) θα δωσει 250 (1%) ή ο βουλευτής των 100000 που αντί για 5000 (5%) θα δώσει 4000 (4%); Πόσο μάλλον αν ισχύσει για τους «ε»…
Περί Eurobank. Αν τα βάζει στους τόκους το όφελος υποθέτω είναι 95*20% (συντελεστής)=19 (ή 24% για το 2010), δεδομένου ότι αφαιρούνται από τα φορολογητέα κέρδη και όχι από το φόρο. Εκτός αν ισχύει κάτι διαφορετικο για τις τράπεζες σε σχέση με τις λοιπές εταιρείες που δεν το γνωρίζω. Δεν αλλάζει κάτι βέβαια τα 19εκ είναι και πάλι κοροϊδία…